пілападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Вострымі выступамі, зубцамі падобны да пілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рогападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны знешне на рог, рогавае рэчыва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэ́ній, ‑ю, м.

Цяжкі тугаплаўкі метал, падобны на плаціну.

[Ад назвы Рэйнскай вобласці Германіі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

са́лісты, ‑ая, ‑ае.

Па выгляду, уласцівасцях падобны на сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сцеблападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які падобны на сцябло. Сцеблападобныя органы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цюльпанападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які нагадвае цюльпан, падобны на цюльпан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накане́чнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Невялікі каўпачок, звычайна падобны на конус, які насаджваецца на канец чаго-н. або прымацоўваецца да канца чаго-н.

Аловак з наканечнікам.

Чахол шаблі з бліскучым наканечнікам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ІЗА... (ад грэч. isos роўны, аднолькавы, падобны), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае роўнасць, падабенства паводле формы ці прызначэння, напр., ізагамія, ізатэрмы.

т. 7, с. 173

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

васьмёркападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны па сваёй форме на лічбу 8.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэвападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны з выгляду на дрэва. Дрэвападобная папараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)