pisać od wielkiej (dużej) ~y — пісаць з вялікай літары;
2. ~y мн. ініцыялы;
zgodnie z ~ą prawa перан. адпаведна з законам; згодна з літарай закона;
co do ~y (wykonać co) — літара ў літару (зрабіць што);
cztery ~y перан. эўф. зад, задніца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пі
(гр. π = літара грэчаскага алфавіта, якая абазначае гук «п»)
мат. ірацыянальны лік, роўны адносінам даўжыні акружнасці да дыяметра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
letter[ˈletə]n.
1. пісьмо́, ліст;
a registered letter заказно́е пісьмо́;
a letter of introduction рэкамендацы́йнае пісьмо́;
aletter of credit акрэдыты́ў;
post a letterBrE/mail a letterAmE пасла́ць ліст
2.лі́тара;
a capital letter вялі́кая лі́тара;
a small letter мала́я лі́тара;
3.pl.lettersinfml літарату́ра;
a man of letters літара́тар
♦
to the letter літара́льна, дакла́дна;
I followed the instructions to the letter. Я дакладна прытрымліваўся інструкцыі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
o
[oʊ]
n. O's or o’s.
1) пятна́ццатая лі́тара анге́льскага альфабэ́ту
2) нуль
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мініяцю́ра ’невялікі рысунак або размаляваная закладка ў старадаўняй кнізе’, ’мастацкі твор малой формы’ (ТСБМ). З польск.miniatura (minjatura) ’партрэце’, ’пачатковая літара на старажытных рукапісах, азлобленая лісткамі, кветкамі, птушкамі’, якое з італ.miniatura < італ.miniare < лац.miniare ’маляваць minium’, г. зн. ’сурыкам (або кінаварам)’. Сучасная бел. лексема аформлена паводле рус.миниатюра ’тс’ (бо яшчэ ў Крукоўскага (Уплыў, 77) мініятурны, а не мініяцюрны).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лі́тар
(рус. литер, ад лац. littera = літара)
дакумент на права бясплатнага або льготнага праезду з пазначанай на ім умоўнай літарай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
на́бла
(гр. nabla = арфа)
перавернутая літара грэчаскага алфавіта дэльта (Д), якая выкарыстоўваецца ў якасці друкарскага элемента пры наборы матэматычных формул.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Please fill in the form in block letters. Запоўніце, калі ласка, бланк друкаванымі літарамі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
T, t[ti:]n. 20-я літара англійскага алфавіта
♦
to a T/teeinfml зусі́м дакла́дна; якра́з; кро́пля ў кро́плю
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Д,
пятая літарабел. і некаторых інш.слав. алфавітаў. Паходзіць з кірыліцкай Д («дабро»), што ўзнікла на аснове грэка-візант. устаўнай Δ («дэльта»), У старабел. графіцы абазначала гукі «д», «д’», «дз’» («вода», «день», «людзи»), мела таксама лічбавае значэнне «чатыры». У 16 ст. акрамя рукапіснай набыла друкаваную форму. У сучаснай бел. мове абазначае шумны звонкі выбухны пярэднеязычны гук «д» («дарога», «дуброва»), а перад глухімі зычнымі і на канцы слоў — парны да яго па звонкасці-глухасці гук «т» («кладка», «сад»). Уваходзіць у склад дыграфаў «дж» («ураджай») і «дз» («дзіва»).