палеацэ́н
(ад палеа- + -цэн)
ранняя эпоха палеагену ў геалагічнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
палеацэ́н
(ад палеа- + -цэн)
ранняя эпоха палеагену ў геалагічнай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Хлебнікаўскі спіс (помнік
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Адо А. В. (бібл. па
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Козлов В. И. (бібл. па
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Парнов Е. И. (бібл. па
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Похлебкин В. В. (бібл. па
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
сме́тнік
◊ на с.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заканаме́рны, ‑ая, ‑ае.
Які выцякае з аб’ектыўных законаў; невыпадковы, прычынна абумоўлены.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перало́м, -у,
1. Месца, па якім што
2. Парушэнне цэласці косці ў чалавека, жывёліны.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гістарыягра́фія, ‑і,
1. Навука аб развіцці і ўзбагачэнні ведаў па
2. Гістарычная бібліяграфія.
3. Гісторыя вывучэння якой‑н. праблемы.
[Ад грэч. historia — гісторыя + grapho — пішу.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)