ге́тман, ‑а,
1. У 16–17 стст. на Украіне — выбарны начальнік казацкага
2. У 16–18 стст. — камандуючы войскамі ў Вялікім княстве Літоўскім і ў Польшчы.
[Ням. Hauptman — начальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ге́тман, ‑а,
1. У 16–17 стст. на Украіне — выбарны начальнік казацкага
2. У 16–18 стст. — камандуючы войскамі ў Вялікім княстве Літоўскім і ў Польшчы.
[Ням. Hauptman — начальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інфантэ́рыя
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
soldiery
1)
2) вае́ннае майстэ́рства
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
conscription
1) прызы́ў, набо́р у
2) вайско́вая паві́ннасьць (грашы́ма, пра́цай)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Kaiser, kaiser
ка́йзэр -а
ка́йзэраўскі (
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
call out
а) кры́кнуць, гукну́ць
б) выкліка́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Heer
1)
stéhendes ~ пастая́нная а́рмія
2) бе́зліч, про́рва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
канцэнтрава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
назе́мны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
БІВА́К,
бівуак (
2) У пераносным значэнні — месца начлегу па-за домам або ў часовым памяшканні.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)