Свер ‘вага ў студні з жураўлём’ (ДАБМ, к. 243), свір ‘тс’ (Сл. ПЗБ), ‘саха ў студні з жураўлём’ (ДАБМ, камент., 808), ‘падважнік, доўгая палка, якая адным канцом упіраецца ў зямлю’, свіра́ ‘вага ў студні з жураўлём’ (Нік., Оч., 64), сві́рэц ‘вочап у студні з жураўлём’ (ДАБМ, камент., 810). Узыходзіць да літ. sver̃ti, svḗrt ‘узважваць, нахіляць, падважваць’, у якасці крыніц запазычання прапануецца літ. svirtìs, лат. svēre, svira, svīra ‘вага ў студні з жураўлём’, ‘рычаг’, параўн. асвер (гл.), дзе а‑ пратэза або вынік уздзеяння дзеяслова аcве́рыць ‘падняць’ (Ласт.), гл. Краўчук, Лекс. балтызмы, 15; Лаўчутэ, Балтизмы, 52; Анікін, Опыт, 91.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

тала́нт

(гр. talanton = вага, вагі)

самая вялікая адзінка вагі і грашовая адзінка ў Стараж. Грэцыі, Егіпце, Вавілоне, Персіі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ва́жны 1 (БРС). Да вага. Фасмер (1, 266) лічыць гэта слова запазычаннем з польскай мовы. Аднак бліжэй да ісціны, відаць, Шанскі, 1, В, 5, дзе ўказваецца на агульнаславянскі характар лексемы на падставе наяўнасці паўдн.-слав. паралеляў: балг. важен, макед. важен, серб.-харв. ва́жан, усе з тым жа значэннем. Гл. Праабражэнскі, 1, 61; Міклашыч, 374.

Ва́жны 2 ’цяжкі’ (Выг. дыс.). Да вага.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бо́ма ж.

I (рычаг) ва́га

II спец. (перемычка на реке из связанных брёвен) за́пань

III обл. бубе́нчик м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́кавы ма́ковый;

◊ ~вага зярня́тка (ма́кавай расі́нкі) у ро́це не было́ — ма́кового зёрнышка (ма́ковой роси́нки) во рту не́ было

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

весы́ ед. нет вага́, -гі́ ж., мн. ва́гі, -гаў; (с коромыслом) ша́лі, -ляў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пу́тное сущ., разг. талко́вае, -вага ср.; (хорошее) до́брае, -рага ср.;

ничего́ пу́тного нічо́га талко́вага (до́брага);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Разважа́ць ’абмяркоўваць, узважваць усе аргументы за і супраць’ (Нас.), ’рассейваць трывогу, суцяшаць’ (Нас., Сержп.). Паводле Насовіча (там жа, 546), ад вага́ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

не́та прым. і прысл. нескл. камерц. nétto;

вага́ не́та Néttogewicht n -(e)s, -e, Réingewicht n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тана́ж

(фр. tonnage)

1) водазмяшчэнне судна або грузапад’ёмнасць транспарту ў тонах;

2) вага якой-н. прадукцыі, выражаная ў тонах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)