паўната́, ‑ы,
1. Стан поўнага (у 1 знач.).
2. Дастатковая ступень, наяўнасць або колькасць чаго‑н.
3. Вышэйшая ступень чаго‑н.
4. Таўшчыня, сытасць (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўната́, ‑ы,
1. Стан поўнага (у 1 знач.).
2. Дастатковая ступень, наяўнасць або колькасць чаго‑н.
3. Вышэйшая ступень чаго‑н.
4. Таўшчыня, сытасць (
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акра-
(
першая састаўная частка складаных слоў, якая выражае паняцці, «які адносіцца да канечнасцей, органаў, частак
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
вітэлафа́гі
(ад
клеткі, якія застаюцца ў жаўтку пасля паверхневага драблення яец у насякомых, ракападобных, павукападобных і не ўдзельнічаюць у будове
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гіпатэрмі́я
(ад гіпа- + -тэрмія)
паніжэнне тэмпературы
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каве́рна
(
1) пустата, поласць у горнай пародзе;
2) поласць, якая ўтвараецца ў органах
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
меланацы́ты
(ад
пігментныя клеткі жывёл і чалавека, якія сінтэзуюць меланін, абумоўліваючы чорную, карычневую, шэрую і рыжую афарбоўку покрываў і ўнутраных абалонак
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пла́стыка
(
1) мастацтва, якое стварае вобразы шляхам лепкі, разьбярства і
2) эстэтычная выразнасць аб’ёмнай фігуры, гарманічнасць і грацыёзнасць рухаў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гербала́йф
(
розныя прэпараты замежных фірм, заснаваныя на натуральнай сыравіне, якія служаць для карэкцыі вагі
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
во́бласць, ‑і,
1. Буйная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў СССР.
2. Частка якой‑н. тэрыторыі; край.
3. Раён пашырэння чаго‑н. або якой‑н. з’явы; зона.
4. Месца, якое займае той ці іншы орган
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́за, ‑ы,
Порцыя лякарства, прызначаная на адзін прыём.
[Грэч. dosis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)