аста́нкі, ‑аў;
Цела нябожчыка; прах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аста́нкі, ‑аў;
Цела нябожчыка; прах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
астэро́іды, ‑аў;
Малыя планеты, якія абарачаюцца вакол Сонца, галоўным чынам паміж арбітамі Марса і Юпітэра.
[Ад грэч. asteon — зорка і eidos — выгляд.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вінагра́д, ‑у,
1. Пладовая павойная расліна сямейства вінаградавых.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пас, ‑у,
1.
2. Месца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алкало́ід, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адвака́цтва, ‑а,
Дзейнасць адваката.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дапазна́,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзягця́рня, ‑і,
Прадпрыемства,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дырэ́кцыя, ‑і,
Кіруючы орган прадпрыемства, установы на чале з дырэктарам.
[Ад лац. directio — кірунак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інсектыцы́д, ‑у,
1. Атрутнае хімічнае рэчыва для знішчэння насякомых-шкоднікаў.
2. Расліна, якая мае атрутнае для насякомых рэчыва.
[Ад лац. insectum — насякомае і caedere — забіваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)