хаўрусава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; незак.

Разм. Мець з кім‑н. хаўрус, быць у хаўрусе з кім‑н. [Шумакевіч:] — А пра.. Міцкевіча [Якуба Коласа] адно можна сказаць, што гэта мужык. З намі, дваранамі, ён не дружыў, а ўсё хаўрусаваў з мужыкамі, з пінкавіцкай галотай. «Помнікі».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шча́сны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і шчаслівы. Я шчасны, што сынам быць гэтай зямлі Мне лёсам наканавана. Барадулін. Кастрычнік долю шчасную Прынёс у родны край. Астрэйка. Работай мірнай, шчаснай Заняты твой народ: Рабочы і калгаснік, Вучоны і пілот. Глебка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ягня́ і ягнё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіцяня авечкі. // перан. Разм. Пра ціхага, пакорлівага, нясмелага чалавека. [Шэмет:] — Але ў барацьбе з воўчай ідэалогіяй няможна быць ягнём. Лобан. Голад і яму, Отто, скаваў рукі і ногі. І ён, Отто, пакорлівае ягнё. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вясьці ’весці, цягнуць’ (КТС, Бяльк., Касп., міёр., З нар. сл.), вясьці́сь ’весціся, быць, паводзіцца, устанавіцца звычаю’ (Бяльк.). Да ве́сці (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

lurk

[lɜ:rk]

v.i.

1) хава́цца; таі́цца, прыто́йвацца

2) быць схава́ным, не выяўля́цца (пра хваро́бу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

have to do with

а) мець дачыне́ньне да каго́-чаго́

б) быць кампаньёнам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

correspond

[,kɔrəˈspɑ:nd]

v.i.

1) адпавяда́ць; быць адпаве́дным, аналягі́чным; пагаджа́цца з чым

2) лістава́цца, перапі́свацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cosher

I [ˈkɔʃər]

v.t.

пе́сьціць, расьпе́шчваць

II [ˈkɔʃər]

v.i.

жыць на чужы́ кошт, быць нахле́бнікам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dance attendance on

хадзі́ць за кім, быць празьме́рна ве́тлівым, паслу́жлівым; танцава́ць вако́л каго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buccaneer

[,bʌkəˈnɪr]

1.

n.

піра́т -а m.

2.

v.i.

займа́цца мо́рскім рабу́нкам, быць піра́там

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)