уве́сь, усяго́,
1. Вызначае што‑н. як непадзельнае, узятае ў поўным аб’ёме; цэлы.
2.
3.
4.
5. З некаторымі назоўнікамі з прыназоўнікамі «з», «у» (ва), «на» утварае ўстойлівыя прыслоўныя словазлучэнні, якія паказваюць на паўнату, інтэнсіўнасць, сілу праяўлення якога‑н. дзеяння.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАБРУ́ЙСК,
горад
Паселішча чалавека на месцы горада існавала ўжо ў канцы 3-га — 2-м
Паводле інвентара 1638, Бабруйск меў плошчу 6,75
Першыя звесткі пра
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
schön
1.
1) прыго́жы, цудо́ўны;
sie ist ~ von Gestált у яе́ прыго́жая фігу́ра [по́стаць];
~e Áugen máchen каке́тнічаць;
~e Wórte máchen ліслі́віць;
die ~en Künste выяўле́нчыя маста́цтва і му́зыка;
die ~e Literatúr маста́цкая літарату́ра
2) до́бры, цудо́ўны;
die ~e Natúr прыго́жая прыро́да;
ein ~es Stück Geld verdíenen
~sten Dank! вялі́кае дзя́куй!;
manch ~es Mal не раз;
éine ~e Beschérung [Geschíchte]!
das wäre noch ~er!
~ ist ánders! не магу́ сказа́ць, каб было́ до́бра!
2.
1) прыго́жа, цудо́ўна
2) до́бра, цудо́ўна;
~! до́бра!, цудо́ўна! зго́дзен!;
auf das ~ste найле́пшым чы́нам;
du hast ~ láchen! табе́ до́бра смяя́цца!; у знач.узмацнення:;
~ bítten
bítte ~! калі́ ла́ска!; прашу́!;
dánke ~! дзя́куй!;
sei ~ brav! будзь разу́мным;
~ máchen упрыго́жваць, аздабля́ць;
~ réden [tun
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сту́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Ударыць, звычайна са стукам.
2. Учыніць стук, шум пры ўдары, штуршку.
3. Ударыць (у акно, дзверы і пад.), падаючы стукам сігнал аб прыходзе, просьбе ўпусціць і пад.
4.
5.
6.
7. Прымусіць стукнуцца.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бяда́, ‑ы,
1. Няшчасце, нядоля, гора.
2. Галеча, нястача, недахоп сродкаў для жыцця.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перавярну́ць, ‑вярну, ‑вернеш, ‑верне;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
найсці́ 1, найду, нойдзеш, нойдзе;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
найсці́ 2, найду, нойдзеш, нойдзе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кро́пка, ‑і,
1. Метка, след ад уколу ці дакранання чым‑н. вострым (кончыкам карандаша, іголкі, пяра і пад.); маленькая круглая плямка, крапінка.
2. Знак прыпынку (.), які аддзяляе сказы, а таксама знак, які ўжываецца для абазначэння скарочанага напісання слова, напрыклад:
3. Графічны значок (.) у тэлеграфным кодзе, на картах і планах, у матэматыцы, у нотным пісьме і пад. у якасці ўмоўнага абазначэння чаго‑н.
4. Месца, пункт у сістэме, сетцы якіх‑н. пунктаў, дзе размешчана што‑н.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пры́клад, ‑у,
1. Учынак, паводзіны або з’ява, якая служыць узорам для каго‑н.
2. Яркі ўзор чаго‑н.
3. Канкрэтная з’ява, факт, які прыводзіцца для тлумачэння чаго‑н., як доказ чаго‑н.
4. Матэматычны выраз, які патрабуе рашэння.
•••
прыкла́д, ‑а і ‑у,
1. ‑а. Расшыраная частка ружэйнага ложа, якая служыць для ўпору ў плячо пры стральбе.
2. ‑у. Дадатковы дапаможны матэрыял (падшэўка, гузікі і пад.) для шыцця адзежы, абутку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развяза́ць, ‑вяжу, ‑вяжаш, ‑вяжа;
1. Распусціць, расслабіць канцы чаго‑н. звязанага.
2.
3.
4. Разгрузіць ад скаплення транспарту (дарогу), збудаваўшы развязку (у 3 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)