абграба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абграбаць — абгрэбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгу́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгульваць — абгуляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзе́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзельваць — абдзяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзіма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзімаць — абадзьмуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзьму́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзьмухваць — абдзьмухаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абдзярно́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзярноўваць — абдзернаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абду́мванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдумваць — абдумаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абезгало́ўліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абезгалоўліваць — абезгаловіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абеззара́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абеззаражваць — абеззаразіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абеззяме́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абеззямельваць — абеззямеліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)