while away[ˌwaɪləˈweɪ]phr. v. ба́віць, право́дзіць (час)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
іна́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; незак.
Абл. Рабіцца інакшым, другім; змяняцца. Гэта не той быў Станіслаў, што тады ў парку. Той быў мяккі, ласкавы, лагодны. А гэты — нейкі афіцыйны, надзьмуты, як індык. Хіба можа так чалавек іначыцца?Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скна́рнасць, ‑і, ж.
Разм. Уласцівасць скнарнага. Гэтыя жанчыны пазбаўлены той грубай эгаістычнай сілы і той сялянскай скнарнасці, якою так багата надзяліў пісьменнік сваіх герояў.Хведаровіч.[Андрэй:] — Няма ў маёй душы ні прагнасці да багацця, ні кулацкай скнарнасці.Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
buffer
I[ˈbʌfər]1.
n.
бу́фэр -а m.
2.
adj.
бу́фэрны
II[ˈbʌfər]
n.
1) ану́чка для наво́джаньня гля́нцу
2) той, хто глянцу́е
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
either
[ˈi:Dər]1.
adj., pron.
1) той або́ другі́, хоць які́
2) ка́жны, ко́жны (з двух)
2.
conj.
either… or — або́… або́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gléichzeitig
1.a адначасо́вы, аднача́сны
2.adv адначасо́ва, ра́зам, у адзі́н і той жа час
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Абыча́йлівы ’з норавам’ (Касп.) (да абычай) ’той, хто прытрымліваецца сваіх звычак’. Параўн. таксама абычайлівы ’далікатны’, абычайнасць ’далікатнасць, сумленне’ (Нас.). Параўн. рус.норов — норовистый и нравственный (< нрав царкоўнаславянскага паходжання) ’той, хто прытрымліваецца звычаеў’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вы́ліцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -льецца; зак.
1.з чаго. Выцечы, выйсці вон (пра вадкасць).
Вада вылілася з бочкі.
2.перан., у што. Прыняць той або іншы выгляд; ператварыцца.
Раздражненне вылілася ў форму пратэсту.
|| незак.выліва́цца, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абіра́ла, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -е, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -ра́л (разм.).
Той, хто бессаромна, нахабна абірае каго-н. або бярэ з другога непамерную плату, запрошвае вялікую цану.
Абіралы давялі да галечы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
няўклю́да, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -дзе, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -лю́д і -аў (разм.).
1.Той (тая), хто мае нязграбную фігуру, пазбаўлены спрыту ў рухах.
2. Неахайны чалавек, мурза.
Н. бачны здалёк.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)