адлу́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адлупліваць — адлупіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмака́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмакаць — адмокнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмарожваць — адмарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмежава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмежаваць, адмежавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адміра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адміраць — адмерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмо́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмотваць — адматаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмо́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмочваць — адмачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмываць — адмыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абганя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абганяць — абагнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгароджваць — абгарадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)