вы́дзеліцца, -люся, -лішся, -ліцца;
1. Выйшаўшы з саставу чаго
2. Вылучыцца якім
3. (1 і 2
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́дзеліцца, -люся, -лішся, -ліцца;
1. Выйшаўшы з саставу чаго
2. Вылучыцца якім
3. (1 і 2
||
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ізго́й, -я,
1. Старажытнарускі сацыяльны тэрмін, якім абазначалі чалавека, што страціў сувязь са сваёй сацыяльнай групай,
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
афілія́цыя
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыпло́неіс
(
аднаклетачная дыятомавая водарасць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
спліт
(
драбленне нерэалізаваных акцый карпарацыі на большую колькасць пры захаванні прапарцыянальнасці іх размеркавання
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
licht
1) све́тлы, я́сны, я́ркі;
am ~en Táge
2) рэ́дкі (лес)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Няўро́чны (няурочный) ’незвычайны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пастухо́ўскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пастуха, уласцівы яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dzierżyć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ві́ла, ‑ы,
Багатая загарадная дача або дом-асабняк з садам, паркам.
[Лац. villa.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)