прапаведнік аднабожжа ў Аравіі ў пач. 7 ст., у мусульман — адзін з ілжэпрарокаў. Пачаў сваю пропаведзь адначасова з Мухамедам. Абвясціў сябе прарокам і пасланнікам бажаства Рахмана. Каля 620 жыхары Хаджара прызналі М. сваім духоўным і паліт. правадыром. У 634 войска халіфа Абу Бекра разбіла прыхільнікаў М., сам ён загінуў у бітве.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
кара́ць stráfen vt, bestráfen vt;
ён сам сябе́ пакара́ў er hat sich selbst bestráft, er hat sich ins éigene Fleisch geschnítten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ЖУ́КАЎ (Васіль Пятровіч) (1922, в. Бярозаўка Бялёўскага р-на Тульскай вобл., Расія — 12.7.1944),
удзельнік вызвалення Беларусі ў Вял.Айч. вайну, Герой Сав. Саюза (1945). Камандзір кулямётнага разліку ст. сяржант Ж. у ліп. 1944 у баі за г. Масты Гродзенскай вобл. агнём са станковага кулямёта адбіў 3 контратакі праціўніка, адрэзаў яго пяхоту ад танкаў, гранатамі падбіў танк, пад другім загінуў сам.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Смакі́ша ‘сыракваша’ (бялын., Нар. сл.). З самакіша, съмакіша (там жа, 55) ад сам і кіснуць (гл.) з суф. ‑j‑a. Параўн. таксама рус.пск., наўг.простоки́ша ‘сыракваша’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
самавыгружа́льнік, ‑а, м.
Механізм, які сам выгружае што‑н. Грузавік з самавыгружальнікам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hump2[hʌmp]v.BrE узвалі́ць на спі́ну і не́сці;
I had to hump the bag of coal upstairs myself. Я быў вымушаны сам цягнуць наверх мяшок вугалю.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
рэпеці́р
(ням. repetieren = паўтараць)
гадзіннікавы механізм, які адбівае час (гадзіны, чвэрці гадзін), а таксама сам гадзіннік з такім механізмам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фікс-пу́нкт
(ням. Fixpunkt)
пункт геаметрычнай фігуры, які пры бесперапынным адбіцці або пераўтварэнні гэтай фігуры пераходзіць сам у сябе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сабо́йисабо́юмест.возвр., в твор. п. собо́й, собо́ю; см. сябе́;
◊ быць (астава́цца) самі́м сабо́й — быть (остава́ться) сами́м собо́й;