participation [pɑ:ˌtɪsɪˈpeɪʃn] n. (in) удзе́л;

We want more participation in the decision-making. Мы хочам прымаць большы ўдзел у выпрацоўцы рашэнняў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

repudiate [rɪˈpju:dieɪt] v. fml

1. адрака́цца, вырака́цца;

repudiate one’s former friends адрака́цца ад (сваі́х) стары́х сябро́ў

2. не прыма́ць, не прызнава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dose

[doʊs]

1.

n.

до́за, по́рцыя f.

2.

v.t.

дава́ць до́замі

3.

v.i.

прыма́ць ле́кі до́замі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кірмашава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе; незак.

Разм. Прымаць удзел у кірмашы. І хоць не з такім хваляваннем сягоння За свет, у краіны заморскія еду, Як некалі ехаў праз родныя гоні Па дровы, па сена, кірмашаваць з дзедам. Танк. Усё кірмашуе, пакуль грош за пазухай чуе. З нар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выгіна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выгнуцца.

2. Згінацца то ў адзін, то ў другі бок, прымаць звілісты напрамак. К[у]рчылася, выгіналася шэра-цёмная гадзюка. Грамовіч. То цераз алешнік, то праз дубнякі, То борам, нібыта жалезная змейка, Паўзе, выгінаецца вузкакалейка. Зарыцкі.

3. Зал. да выгінаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zażywać

незак. ( co, czego)1. прымаць, ужываць што;

zażywać kąpieli — прымаць ванну;

2. зазнаваць; пераносіць; карыстацца чым;

zażywać świeżego powietrza — быць на свежым паветры;

zażywać spokoju — цешыцца спакоем

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дэманстрава́ць

(лац. demonstrare)

1) прымаць удзел у дэманстрацыі 1;

2) паказваць што-н. публічна, наглядным спосабам (напр. д. дасягненні);

3) знарок падкрэсліваць, выстаўляць напаказ што-н. (напр. д. сваю зацікаўленасць).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

плагіятрапі́зм

(ад гр. plagios = косы + трапізм)

здольнасць бакавых органаў раслін прымаць становішча пад пэўным вуглом да восевага органа ў залежнасці ад крыніцы раздражнення (сілы цяжару, святла і інш.); параўн. артатрапізм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

схава́ць

1. verstcken vt, verbrgen* vt;

2. (прымаць, закрыць) ufheben* vt; verwhren vt, ufbewahren vt (захаваць);

схава́ць канцы́ die Spren verwschen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Бармата́ць ’мармытаць, бурчаць пад нос, бурчаць’ (Нас., Касп., Шат.). Рус. бормота́ть, укр. бормота́ти, бормоті́ти, бурмоті́ти. Гукапераймальнага паходжання. Гл. Бернекер, 107; Траўтман, 39; Праабражэнскі, 1, 37; Фасмер, 1, 195; падрабязна Шанскі, 1, Б, 169. Не абавязкова прымаць першасную форму борботати (якая быццам пасля дысіміляцыі дала борм‑).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)