1) урачыста праходзіць (на парадах, дэманстрацыях);
2) хадзіць туды-сюды, прагульвацца.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Падпо́льшчык ’той, хто працуе ва ўмовах падполля’. Да падполле ’дзейнасць, накіраваная супраць улад, якая праходзіць тайна’ < пол (гл.). Калька (або запазычанне) рус.подпо́льщик (Крукоўскі, Уплыў, III). Аналагічна падпо́льшчыца < рус.подпо́льщица.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
diploma[dɪˈpləʊmə]n.
1. дыпло́м
2.BrE курс навуча́ння ў кале́джы або́ ўніверсітэ́це;
take a diploma inпрахо́дзіць курс навуча́ння па (прадмеце)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Water had permeated through the cracks in the wall. Вада прасачылася праз трэшчыны ў сцяне.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ДЫЯ́МЕТР (ад грэч. diametros папярочнік) акружнасці
(круга),
адрэзак прамой, які злучае 2 пункты акружнасці і праходзіць праз яе цэнтр, а таксама даўжыня гэтага адрэзка. Даўжыні ўсіх Д. акружнасці аднолькавыя і роўныя 2 радыусам. Д. канічнага сячэння — прамая, якая праходзіць праз сярэдзіны яго паралельных хордаў. Усе Д. эліпса і гіпербалы праходзяць праз іх цэнтры. Д. парабалы паралельныя яе восі. Д. адвольнай замкнёнай фігуры — найб. адлегласць паміж двума пунктамі гэтай фігуры. У гэтым сэнсе Д., напр., эліпса роўны даўжыні яго вялікай восі; Д. куба — даўжыні яго дыяганалі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пя́ртнерс
(англ. partners)
адтуліна ў палубе, праз якую праходзіць ніжні канец мачты.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стажо́р
(фр. stagiaire)
асоба, якая праходзіць выпрабавальны стаж перад залічэннем на працу.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
odbywać
незак.
1. рабіць, ажыццяўляць, праводзіць;
2. адбываць, праходзіць;
гл. odbyć
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
przewalać się
незак.
1. перавальвацца; пераварочвацца; перакочвацца;
2.праходзіць (натоўпам); валіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ВУ́ЗЕЛ МАРСКІ́,
пазасістэмная адзінка скорасці руху суднаў. Адпавядае скорасці, пры якой судна праходзіць адлегласць у адну марскую мілю за гадзіну. 1 вузел марскі = 1,852 км/гадз = 0,5144 м/с.
