жада́нне, -я, мн. -і, -яў, н.
1. Цяга да ажыццяўлення чаго-н., унутранае імкненне.
Гарэць жаданнем.
Ж. перамогі.
2. Прадмет захаплення, мары і пад.
Тэатральная сцэна — вось яго ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
па́сія
(лац. passio = пакута)
уст. прадмет кахання, страсці.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
АФІЦЫ́РАВАННЕ (ад лац. afficio прычыняю, уздзейнічаю),
здольнасць прадмета ўздзейнічаць на органы пачуццяў. Тэрмін уведзены ням. філосафам І.Кантам, які лічыў, што пачуццёвыя ўяўленні ўзнікаюць у выніку ўздзеяння «рэчаў у сабе» на органы пачуццяў, а кожны прадмет павінен пэўным чынам «афіцыраваць» душу, каб здзейснілася пазнанне.
т. 2, с. 135
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́РЦІК,
колючая халодная зброя з прамым тонкім двухбакова-вострым клінком і з ручкай, што мае крыжавіну і галоўку. З’явіўся ў канцы 16 ст. як абардажная зброя. Цяпер прадмет форменнага адзення ў ВМФ многіх дзяржаў (параднай формы адміралаў, генералаў, афіцэраў, мічманаў і прапаршчыкаў).
т. 8, с. 424
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
крэ́сла, -а, мн. -ы, -сел і -слаў, н.
1. Прадмет мэблі звычайна са спінкай, прызначаны для сядзення аднаго чалавека.
Драўлянае к.
Расставіць крэслы вакол стала.
2. Прадмет мэблі з мяккай абіўкай і ручкамі-падлакотнікамі.
Мяккае к.
К.-ложак.
3. перан. (звычайна з азначэннем). Месца работы, пасада (разм.).
Заняць міністэрскае к.
|| памянш. крэ́сельца, -а, мн. -ы, -аў, н. (да 1 і 2 знач.).
|| прым. крэ́сельны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
відары́с, ‑а, м.
Прадмет, знак, сімвал і пад., якія ўвасабляюць пэўную ідэю. Відарыс герба на сцягу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыёптр, ‑а, м.
Прыстасаванне для навядзення на які‑н. прадмет геадэзічных інструментаў, не забяспечаных падзорнай трубой.
[Ад грэч. dioptron — люстра.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звізі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
Накіраваць аптычны або вугламерны інструмент на які‑н. пункт, прадмет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рысава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. рысаваць. // Мастацтва рысаваць як прадмет навучання. Апошні ўрок — рысаванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выкла́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.
Той, хто выкладае які-н. вучэбны прадмет у навучальнай установе.
В. матэматыкі.
Вопытны в.
|| ж. выкла́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
|| прым. выкла́дчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)