надаку́члівасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць надакучлівага.

2. Надакучлівыя паводзіны. Яго надакучлівасць апрыкрала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юро́дства, ‑а, н.

1. Стан бессвядомасці, вар’яцтва.

2. Недарэчны ўчынак, неразумныя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

demeanour, AmE demeanor [dɪˈmi:nə] n. fml паво́дзіны, мане́ра трыма́ць сябе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

insolent [ˈɪnsələnt] adj. дзёрзкі, наха́бны, гру́бы;

insolent behaviour наха́бныя паво́дзіны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shameful [ˈʃeɪmfəl] adj. гане́бны, со́рамны; сараматны́;

shameful conduct сканда́льныя паво́дзіны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unwarrantable [ʌnˈwɒrəntəbl] adj. fml недазво́лены, недапушча́льны;

unwarrantable conduct недарава́льныя паво́дзіны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

апра́ўдвацца

1. гл. апраўдацца;

2. (тлумачыць свае паводзіны) sich réchtfertigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сарамата́, -ы́, ДМ -маце́, ж. (разм.).

1. Сорам, ганьба.

С. якая!

Нельга ж так гаварыць.

2. Пачуццё маральнай адказнасці за свае паводзіны.

Не мець ніякай сараматы так рабіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неадэква́тны, -ая, -ае (кніжн.).

1. Які не супадае з чым-н., пазбаўлены адэкватнасці.

Неадэкватныя катэгорыі.

2. Які не адпавядае норме, якім-н. патрабаванням.

Неадэкватныя паводзіны.

|| наз. неадэква́тнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

грубія́нства, ‑а, н.

Разм. Паводзіны, учынкі грубіяна. Змагацца з грубіянствам. Не дапускаць грубіянства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)