бро́сня, -і,
1. Мікраскапічны грыбок, які развіваецца на вадкасці або на волкай
2. Зялёная паверхня з водарасцей, якой пакрываецца застаялая вада.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бро́сня, -і,
1. Мікраскапічны грыбок, які развіваецца на вадкасці або на волкай
2. Зялёная паверхня з водарасцей, якой пакрываецца застаялая вада.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
глі́сер, -а,
Пласкадоннае быстраходнае маторнае судна, якое пры вялікай хуткасці лёгка слізгаціць па воднай
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
садзьму́ць, -дзьму́, -дзьме́ш, -дзьме́; -дзьмём, -дзьмяце́, -дзьму́ць; -дзьмі́; -дзьму́ты;
Сагнаць, скінуць з
Як ветрам садзьмула — знік імгненна.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
напі́льнік, -а,
Інструмент у выглядзе стальнога бруска з насечкай, які ўжываецца для загладжвання металічнай, драўлянай і іншай
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
геліяско́п, ‑а,
Спецыяльны акуляр, які выкарыстоўваецца пры разгляданні
[Ад грэч. hēlios — сонца і scopéō — наглядаю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбо́рка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пукласць, ‑і,
1. Уласцівасць выпуклага.
2. Выпуклае месца, пукатасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збру́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
Забрудзіць моцна, па ўсёй
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыша́брыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
развэ́дзгаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)