Які любіць свабоду, незалежнасць, які імкнецца да свабоды, незалежнасці. Свабодалюбівыя народы.// Прасякнуты любоўю да свабоды, незалежнасці, які выражае імкненне да іх. Свабодалюбівыя погляды. Свабодалюбівыя вершы. □ Нічога, нічога, што тысячы лі Пралеглі паміж франтавой паласой, Паміж рубяжамі карэйскай зямлі І песняй свабодалюбівай маёй!Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бэ, нескл., н.
Назва літары «б».
•••
Ні бэ ні мэ (ні кукарэку) — зусім нічога ле ведаць, не разумець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Невыразна, неразборліва гаварыць. [Чарнавус:] Пыкаюць, мыкаюць, вочы ўбок адводзяць... Нічога не разбяру.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
nullity
[ˈnʌləti]
n., pl. -ties
1) бескары́снасьць, нява́жнасьць f.
2) про́ста нічо́га
3) скасава́ны зако́н або́ умо́ва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
of one’s own
свой, ула́сны
I have nothing of my own — Я нічо́га ня ма́ю свайго́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Газ-газ-газ ’падзыўныя словы для гусей’ (ДАБМ, 896). Падзыўныя словы наогул вельмі цяжка паддаюцца этымалагізацыі. Гэта ж форма адзінкавая, таму пра яе нельга нічога сказаць пэўнага.
have nothing in common не мець нічо́га агу́льнага;
in common суме́сна, супо́льна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пампе́зны, ‑ая, ‑ае.
Які вызначаецца раскошай, пышнасцю, разлічанай на знешні эфект. Тут [у троннай зале] няма нічога лішняга, цяжкага, пампезнага.В. Вольскі.
[Ад лац. pomposus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
specjalny
specjaln|y
спецыяльны; асаблівы;
nic ~ego! — нічога асаблівага!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Наўда́ку ’наўрад, наўрад ці’ (Нас., Яруш., Растарг., Юрч.), ’наўрад, малаверагодна, на ўдачу’ (Гарэц., Бяльк.), наўдачу ’тс’ (Яруш., Нас.). Да удацца, удача (гл.), заканчэнне -/сі/, відаць, пад уплывам іншых прыслоўяў, дзе яно адлюстроўвае канчатак род.-месн. скл. назоўнікаў на -къ (гл. Карскі 2–3, 69), паколькі назоўнікаў тыпу *удак няма; няправільна збліжаецца з наўда ’карысць, маёмасць; асаблівасць, важнасць’ (гл.) на аснове значэння ’нічога асаблівага, нічога важнага’, перш за ўсё па лінгвагеаграфічных меркаваннях (параўн. Арашонкава і інш., БЛ, 3, 1973, 31).