рэвальве́р, ‑а, м.

Ручная агнястрэльная наразная зброя з рухомым барабанным магазінам. Раз’юшаны камендант выхапіў рэвальвер, стрэліў два разы. Колас.

[Ад лац. revolver.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bow​4 [bəʊ] n.

1. лук (зброя)

2. бант, ба́нцік; га́льштук-ба́бачка

3. смык

4. дуга́; а́рка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

свінча́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

1. Злітак свінцу, які выкарыстоўваецца ў бітах або як зброя ў кулачнай бойцы.

2. Свінцовае грузіла на рыбалоўнай сетцы.

3. Нагайка з уплеценым куском свінцу на канцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наразны́ вайск. gezógen;

наразна́я збро́я gezógene Wáffe(n)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ша́шка​I ж. уст. (зброя) Säbel m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

двухство́льны

1. (зброя) dóppelläufig, Zwíllings-;

2. (дрэва) dóppelstämmig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

antiaircraft

[,æntiˈerkræft]

1.

adj.

супро́цьпаве́траны; зэні́тны

2.

n.

зэні́тная збро́я

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

side arms

збро́я, но́шаная на баку́ (меч, ша́бля, рэвальвэ́р)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

broń

bro|ń

ж.

1. зброя;

do ~ni! — да зброі!;

~ń palna — агнястрэльная зброя;

biała ~ń — халодная зброя;

~ń osobista — асабістая зброя;

~ń zdobyczna — трафейная зброя;

złożyć ~ń — скласці зброю;

zawieszenie ~ni — перамір’е;

prezentuj ~ń! — на каравул!;

2. войскі;

służyć w ~ni pancernej — служыць у танкавых вайсках

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

АЛЕБА́РДА (франц. hallebarde),

старадаўняя халодная колюча-рубячая зброя, доўгае (да 2,5 м) плоскае або гранёнае кап’ё з прымацаванай да яго сякерай або паўмесяцападобным лязом. У 14—16 ст. была на ўзбраенні пяхоты некаторых дзяржаў Зах. Еўропы; на Беларусі выкарыстоўвалася ў 15—18 ст.; да канца 19 ст. — зброя парадных падраздзяленняў, а таксама палацавай і гарадской варты. Гл. таксама Бярдыш.

Алебарда.

т. 1, с. 236

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)