nip2
1. шчыпа́ць; ця́пнуць (пра сабаку);
2. прыці́снуць, прышчамі́ць;
3. псава́ць, шко́дзіць (пра вецер, мароз
4. стры́мліваць, спыня́ць, падаўля́ць
5.
nip down/out to the shop
♦
nip
nip in
nip off
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
вы́біць
1. вы́бить, вы́шибить;
2.
3. (получить что-л. в результате ударов чего-л.; стреляя, попасть определённое количество раз) вы́бить;
4. (принудить отступить) вы́бить;
5. (ударяя, очистить от чего-л.) вы́бить, вы́колотить;
6. (извлечь) вы́бить;
7. (выдавить, вычеканить) вы́бить, вы́чеканить;
8. (оставить отпечаток на чём-л.) вы́бить;
9. (уничтожить градом) вы́бить;
10. (сделать выбоины) вы́бить;
11. (ударами извлечь дробные звуки) вы́бить;
12.
13. (принести откуда-л., выбросить — волнами и т.п.) вы́нести;
14. вы́вихнуть;
15.
◊ в. дур з галавы́ — вы́бить дурь из головы́;
в. з сядла́ — вы́бить из седла́;
в. з каляі́ны — вы́бить из колеи́;
в. гле́бу (грунт) з-пад ног — вы́бить по́чву из-под ног;
в. дух — вы́шибить дух (ду́шу)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шыба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2. Хутка, з вялікай сілай узлятаць угару; шугаць (пра полымя, дым і пад.).
3.
4. Вельмі хутка расці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МЯ́ДЗЕЛЬСКІ РАЁН.
Размешчаны на
Большая
Агульная
Літ.:
Памяць:
Н.М.Мацюшонак, Г.С.Смалякоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
секану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1. Моцна, з размаху ўдарыць якім‑н. вострым прадметам, зброяй.
2.
3. Выстраліць кароткай чаргой са зброі па нечым.
4.
5.
6.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КУРЫ́ЛЬСКІЯ АСТРАВЫ́,
архіпелаг вулканічных астравоў паміж Ахоцкім
Гісторыя. Да
Літ.:
Бондаренко О.Я. Неизвестные Курилы: Серьезные размышления о статусе Курильских островов.
Высоков М.С. История Сахалина и Курил в самом кратком изложении. Южно-Сахалинск, 1994.
І.Я.Афнагель (прырода, гаспадарка); М.Г.Нікіцін (гісторыя).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
жо́рсткі, ‑ая, ‑ае.
1. Крайне суровы; бязлітасны, неміласэрны.
2. Які перавышае звычайную меру, ступень, вельмі моцны па сіле праяўлення.
3.
4.
5. Цвёрды, шчыльны на вобмацак;
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́біць, ‑б’ю, ‑б’еш, ‑б’е;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбі́ць, адаб’ю, адаб’еш, адаб’е; адаб’ём, адаб’яце;
1. Ударамі адкалоць, адшчапіць, адарваць, адкрышыць (частку цэлага або што‑н. прымацаванае).
2. Сустрэчным ударам адкінуць.
3. Сілаю, з боем адабраць каго‑, што‑н., вярнуць захопленае.
4.
5. Прымусіць баяцца што‑н. рабіць, знішчыць, адабраць (ахвоту, жаданне, памяць і пад.).
6. Адкінуць у адваротным кірунку (прамені, гук і пад.).
7. Адлюстраваць што‑н. на сваёй гладкай, бліскучай паверхні.
8. Выявіць, даць вонкавае праяўленне (пачуццям, стану і пад.).
9. Выстукаць рытмічнымі ўдарамі.
10. Ударам (ударамі) пашкодзіць што‑н., зрабіць балючым.
11. Завастрыць лязо касы, б’ючы малатком.
12. Аддзяліць, перагарадзіўшы.
13. Правесці лінію ударам вяроўкі або шнура.
14. Пабіць (расліны, пасевы).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збіць, саб’ю, саб’еш, саб’е; саб’ём, саб’яце;
1. Ударам, рэзкім рухам аддзяліць што‑н. ад чаго‑н., прымусіць адваліцца, зваліцца.
2. Ударам, штуршком паваліць, прымусіць упасці.
3. Ударам, рэзкім рухам ссунуць, перамясціць каго‑, што‑н. з належнага месца.
4. Моцна пабіць, знявечыць пабоямі.
5. Ударамі сапсаваць, зрабіць непрыгодным.
6. Прыбіць адно да другога, змацаваць адно з другім цвікамі.
7. Дамагчыся знікнення або рэзкага памяншэння чаго‑н.
8. Зблытаць, прымусіць памыліцца.
9. Зблытаць, змяць (валасы, шэрсць і пад.).
10. Прыгатаваць што‑н., узбіваючы, узбоўтваючы.
11.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)