НЕЎРАЛГІ́ Я (ад неўра ... + algos боль ),
інтэнсіўны, звычайна прыступападобны боль , які распаўсюджваецца па ходзе нерва ці яго галін. Узнікае пры запаленчых, траўматычных (у т.л. мікратраўмы), таксічных, метабалічных уздзеяннях, пры сцісканні нерваў у касцявых і інш. каналах. У нерв. ствалах настаюць дыстрафічныя змены, разрастанне злучальнай тканкі. Найб. часта трапляецца Н. трайчастага нерва (кароткачасовыя прыступы пакутлівага болю ў вобласці твару, часам з пачырваненнем скуры, ацёкам, дрыжаннем, павышэннем крывянога ціску і інш. ). Радзей бывае Н. вушна-скроневага, носа-вейкавага, языкаглотачнага нерваў, патылічная Н. і інш. Лячэнне тэрапеўт. , фізіятэрапеўт., іголкарэфлексатэрапія.
Ю.Г.Шанько .
т. 11, с. 302
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сці́ хнуць , -ну, -неш, -не; сціх, -хла; -ні; зак.
1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Пра гукі, шумы: перастаць гучаць, стаць нячутным.
Крокі сціхлі.
Гул аўтобуса сціх.
2. Перастаць гаварыць, спяваць, крычаць; замоўкнуць.
Гутарка пад акном сціхла.
Дзяўчаты сціхлі.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Пра з’явы прыроды: паменшыцца ў сіле; спыніцца.
К вечару вецер сціх.
4. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв. ). Суняцца (пра боль і пад. ).
Зубны боль сціх.
|| незак. сціха́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bodily 1 [ˈbɒdɪli] adj. е́ сны, фізі́ чны;
bodily pain фізі́ чны боль ;
bodily harm кале́ цтва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
earache [ˈɪəreɪk] n. ы́ боль ;
I’m having (an ) earache. У мяне баляць вушы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
toothache [ˈtu:θeɪk] n. ы́ боль ;
I’ve got (a ) toothache. У мяне баляць зубы.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
знямо́ жанасць , ‑і, ж.
Стан зняможанага. Зняможанасць, пакутлівы боль у галаве і на ўсім целе затрымалі .. [Зіну] у дарозе. Кулакоўскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абязбо́ ліць , ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак. , што .
Штучна зняць боль (пры хірургічнай аперацыі і пад.). Абязболіць роды. Абязболіць замарожваннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разво́ хкацца , ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Пачаць вохкаць, выказваць жаль, боль і пад., часта паўтараючы «вох». Развохкалася бабулька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
unbearable
[ʌnˈberəbəl]
adj.
нясьце́ рпны (пра боль , гарачыню́ )
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Рэзне́ нця , разне́ ньця ’рэзкі боль ’ (воран. , Сл. ПЗБ ). З польск. rznięcie ’тс’ (Сл. ПЗБ 4, 331).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)