ваўчая́гада, ‑ы,
Ядавітая кусцікавая расліна сямейства ваўчаягадавых з ружовымі кветкамі і чырвонымі ягадамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваўчая́гада, ‑ы,
Ядавітая кусцікавая расліна сямейства ваўчаягадавых з ружовымі кветкамі і чырвонымі ягадамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
верало́мства, ‑а,
Парушэнне клятвы, дагавору; вераломныя паводзіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анфіла́да, ‑ы,
Доўгі рад пакояў, у якіх дзверы размешчаны па адной прамой лініі.
[Фр. enfilade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кветае́д, ‑а,
Назва некаторых відаў жукоў, якія кормяцца бутонамі і кветкамі раслін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клауна́да, ‑ы,
1. Цыркавы нумар з удзелам клоўнаў.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закапа́ны і зако́паны, ‑ая, ‑ае.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зюйд, ‑у,
1. Поўдзень, паўднёвы напрамак.
2. Паўднёвы вецер.
[Ням. Züd.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бро́йлер, ‑а,
1. Кураня, якое гадуецца на мяса асобым спосабам.
2. Памяшканне,
[Англ. broiler.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зацямне́цца, ‑еецца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
драві́ды, ‑аў;
Група народаў паўднёвай Індыі, блізкіх па мове і культуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)