пы́рхаць¹, -аю, -аеш, -ае; незак.
Пералятаць з месца на месца.
Берасцянкі пырхалі з галінкі на галінку.
|| аднакр. пы́рхнуць, -ну, -неш, -не; -ні́.
|| наз. пы́рханне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шабулды́хнуць, -ну, -неш, -не; -ні; зак. (разм.).
1. што. Кінуць у ваду або выплеснуць ваду куды-н.
Ш. камень у ваду.
2. Тое, што і шабулдыхнуцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шчыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; незак., каго-што (разм.).
Тое, што і шчыпаць.
|| аднакр. ушчыкну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
|| наз. шчыка́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
То́рнуць ’штурхнуць, піхнуць’ (Юрч., Жд. 2), ’ткнуць, даць’ (Юрч., Жд. 3, Сл. ПЗБ), ’апусціць, усадзіць’ (Сл. ПЗБ), ’аддаць грошы’ (гарад., Нар. ск.). Відаць, дзеяслоў на ‑ну‑ ад імітатыва тор 3 (гл.); менш верагодна ад торкнуць (гл.), шляхам спрашчэння спалучэння зычных у сярэдзіне слова.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ану́ межд., разг.
1. ну́-ка, ну́ же;
а., раскажы́ — ну́-ка, расскажи́;
2. (в сочетании с частицей ж) аво́сь;
а. ж ды вы́йдзе што-не́будзь — аво́сь да вы́йдет что́-нибудь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разго́н, -ну м., в разн. знач. разго́н; (при беге — ещё) разбе́г, разбе́жка ж.;
р. дэманстра́нтаў палі́цыяй — разго́н демонстра́нтов поли́цией;
скачо́к з ~ну — прыжо́к с разго́на (с разбе́га);
◊ з ~ну — с разго́на
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыго́н I, -ну м. приго́н;
п. жывёлы — приго́н скота́
прыго́н II, -ну м.
1. ист. крепостно́е пра́во;
2. принужде́ние ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хваста́ць, хвашчу́, хво́шчаш, хво́шча; хвашчы́; хваста́ны; незак.
1. каго-што і па чым. Біць чым-н. гнуткім; сцябаць.
Х. дубцом.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), каго-што, па чым і без дап. 3 сілай біць, сячы (пра вецер, снег, дождж і пад.).
Дождж хвошча па твары.
|| зак. вы́хвастаць, -вашчу, -вашчаш, -вашча; -вашчы; -вастаны (да 1 знач.; разм.).
|| аднакр. хвастану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; хво́снуць, -ну, -неш, -не; -ні і хвасяну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, хвасеняце́, -ну́ць; -ні́ (разм.).
|| звар. хваста́цца, хвашчу́ся, хво́шчашся, хво́шчацца; хвашчы́ся (да 1 знач.).
|| наз. хваста́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
го́цнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Аднакр. да гоцаць, гоцкаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́шпурнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.
Разм. Выкінуць вон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)