безмато́рны, ‑ая, ‑ае.

Які працуе без матора. Безматорны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязгро́шаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Застацца без грошай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абязгро́шыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., каго.

Пакінуць без грошай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаакісле́нне, ‑я, н.

Рэакцыя акіслення, якая адбываецца без каталізатараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самалячэ́нне, ‑я, н.

Лячэнне самога сябе, без дапамогі ўрача.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязві́завы, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца без візы. Бязвізавы праезд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бяста́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Без тары. Бястарная перавозка збожжа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

на́чарна, прысл.

Папярэдне, без канчатковай апрацоўкі. Напісаць сачыненне начарна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

та́льма, ‑ы, ж.

Уст. Жаночая доўгая накідка без рукавоў.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Бэ́збаш ’вэрхал, гармідар’ (палес., КЭС). Ст.-укр. безбашный, безбаш (з XVII ст., Цімчанка), укр. бе́збеш ’без мэты, без парадку’. Здаецца, запазычанне з тур. мовы (магчыма, калька): да тур. baş ’галава’ (параўн. яшчэ başsiz ’безгаловы, безначальны, без кіраўніцтва, неабмеркаваны’). Гл. Краўчук, ЛБ, 8, 71–72 (там і прыклады з помнікаў).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)