адмежава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмежаваць, адмежавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адміра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адміраць — адмерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмо́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмотваць — адматаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмо́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмочваць — адмачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмываць — адмыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адніма́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аднімаць — адняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднясе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адносіць — аднесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпадзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпадаць — адпасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпа́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпайваць — адпаяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпа́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпальваць — адпаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)