разве́сці, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1. Адвесці кожнага на сваё месца.
2. Разняць, аддзяліць адно ад другога.
3. Скасаваць чый‑н. шлюб.
4. Апусціўшы ў ваду або іншую вадкасць, распусціць, растварыць; зрабіць раствор.
5. Вырасціць або выгадаваць у значнай або вялікай колькасці.
6. Разбараніць каго‑н.
7. Распаліць, раскласці (агонь, вогнішча).
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
head
1) галава́, гало́ўка
2) ве́рхняя ча́стка, верх -у
3) пе́рад -у
4) галава́
5) чалаве́к -а
6) кача́н -а́
7) узгало́ўе
8) галава́
9) мыс -а
10) heads,
1)
быць напе́радзе, на чале́ (пара́ду)
2) накіро́ўваць
3) кірава́ць, узнача́льваць, стая́ць на чале́
4) адраза́ць галаву́
1) ісьці́, кірава́цца
2) (for) набліжа́цца (да катастро́фы)
4.1) пярэ́дні
2) сустрэ́чны (ве́цер, аго́нь)
3) гало́ўны, кіру́ючы
4) галаўны́, на галаву́
•
- at the head
- head over heels
- keep one’s head above water
- lay heads together
- put heads together
- lose one’s head
- make head
- make head of
- make tail of
- out of one’s head
- off one’s head
- over head and ears
- talk one’s head off
- turn one’s head
- head and shoulders
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сцягну́ць, сцягну, сцягнеш, сцягне;
1. Цягнучы, зняць каго‑, што‑н. адкуль‑н.
2. Цягнучы, перамясціць адкуль‑н.
3. Цягнучы, звалачы ў адно месца ўсё, многае.
4. Сабраць, сканцэнтраваць у адным месцы (вялікую колькасць чаго‑н.).
5.
6. Знесці што‑н. далёка.
7. Зрабіць больш вузкім, цесным, шчыльным (тое, што завязваюць, зацягваюць); зацягнуць.
8.
9. Злучыць канцы, краі чаго‑н.; ссунуць.
10.
11.
12.
13.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
то 1,
1. Ужываецца для сувязі членаў сказа і сказаў пры пералічэнні падзей, з’яў, прадметаў з папераменным чаргаваннем.
2. Уваходзіць у склад састаўных паўторных пералічальна-размеркавальных злучнікаў: а) «ці то... ці то», якія злучаюць члены сказа і сказы з адценнем меркавання, развагі.
3. Ужываецца ў складаназалежных сказах у якасці суадноснага слова ўмоўных, часавых, прычынных і супастаўляльных злучнікаў.
•••
то 2,
Ужываецца ў пачатку сказаў, якія абагульняюць, рэзюміруюць ці тлумачаць тое, аб чым гаварылася раней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ха́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
хапа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е;
1. Рэзкім парывістым рухам рукі (рук) браць, захопліваць каго‑, што‑н.
2.
3.
4. З прагнасцю купляць усё без разбору.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАШКОРТАСТА́Н,
у складзе Расійскай Федэрацыі.
Прырода. Тэрыторыя Башкортастана займае
Гісторыя. Паводле
11.10.1990 абвешчана Рэспубліка Башкортастан у складзе
Гаспадарка.
Культура. У 1992 у Башкортастане больш за 2,5
Літаратура Башкортастана фарміравалася на аснове вуснай
На
Сярод
У 1919 у Башкортастане створаны першы
Р.А.Жмойдзяк (прырода, гаспадарка).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адысці́, адыду, адыдзеш, адыдзе;
1. Пакінуць ранейшае месца; ідучы, аддаліцца ад каго‑, чаго‑н.
2.
3. Адстаць, аддзяліцца, перастаць шчыльна прылягаць да чаго‑н.
4. Дайсці да звычайнага, нармальнага стану; перастаць хварэць, адчуваць недамаганне.
5. Перайсці ва ўласнасць каго‑н. другога.
6. Закончыцца, мінуць.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ле́гчы, лягу, ляжаш, ляжа; ляжам, ляжаце, лягуць;
1. Прыняць ляжачае, гарызантальнае становішча (пра чалавека і жывёл);
2. Размясціцца спаць, адпачываць.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9. Прыняць якое‑н. становішча, узяць які‑н. напрамак (пра самалёты, судны).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
увайсці́, увайду, увойдзеш, увойдзе;
1. Зайсці ўнутр чаго‑н., уступіць куды‑н., у межы чаго‑н.
2. Уступіць, уключыцца ў склад, у члены чаго‑н.
3. Змясціцца, умясціцца.
4. Унікнуць у што‑н., разабрацца; асвоіцца з чым‑н.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
до́бры
1. хоро́ший;
2. (чуткий, отзывчивый) до́брый;
3. (содержащий похвалу) хоро́ший, ле́стный;
4. (славный) до́брый;
5. (умелый, старательный) хоро́ший;
6. (довольно большой) изря́дный, прили́чный, поря́дочный;
7. (благоприятный) хоро́ший, благотво́рный;
8. (удачный) хоро́ший, благополу́чный;
9. съедо́бный;
10. (приносящий благо) благода́тный;
11. (близкий) хоро́ший, до́брый;
12. (о стороне материи) лицево́й;
◊ д. ве́чар! — до́брый ве́чер!;
д. дзень! — до́брый день!; здра́вствуй(те);
~рай но́чы! — до́брой (споко́йной) но́чи!; прия́тного сна!;
д. ге́ній — до́брый ге́ний;
д. інтэ́рас! — хоро́шенькое де́ло!;
~рая ца́ца! — хоро́ш гусь!;
д. дзя́дзька — благоде́тель;
~рага патро́шку — хоро́шего понемно́жку;
лю́дзі ~рыя — честно́й наро́д; лю́ди до́брые;
у д. час — в до́брый час;
па ~рай во́лі — по до́брой во́ле;
~рая гадзі́на — би́тый час;
лю́дзі ~рай во́лі — лю́ди до́брой во́ли;
(калі́) на д. лад — (е́сли) по-настоя́щему; как поло́жено;
~рага сло́ва не ва́рты — до́брого сло́ва не сто́ит;
успаміна́ць (паміна́ць) ~рым сло́вам — вспомина́ть (помина́ть) до́брым сло́вом;
~рае сэ́рца — (у каго) до́брое се́рдце (у кого);
д. га́ндаль — хоро́шенькое де́ло;
твая́ (яго́ і г.д.) ~рая во́ля — твоя́ (его́ и т.д.) до́брая во́ля;
~рая ла́ска — (чыя) до́брая во́ля (чья);
~рае во́ка — хоро́ший глаз;
лепш благі́ мір, чым ~рая сва́рка —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)