vornüber adv напе́рад, ні́цма (упасці)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vornübergebeugt adv нахілі́ўшыся напе́рад [упе́рад] (сядзець)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórtreten* vi (s) выступа́ць [выхо́дзіць] напе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórwagen, sich асме́ліцца [адва́жыцца] прасу́нуцца [вы́йсці] напе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прадузя́ты voréingenommen, vórgefasst; befángen (перакананы наперад); partéilich (неаб’ектыўны);

прадузя́тая ду́мка vórgefasste Méinung [Ánsicht]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

продви́нуть сов., прям., перен. прасу́нуць, мног. папрасо́ўваць; (двинуть вперёд) ру́шыць напе́рад;

продви́нуть полк к передово́й ли́нии прасу́нуць полк да перадаво́й лі́ніі;

продви́нуть де́ло прасу́нуць (ру́шыць напе́рад) спра́ву;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́пхнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Высунуцца, вылезці; выперціся. [Назарэўскі:] — Кожны стараўся выпхнуцца наперад, каб самому ўсё бачыць. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

presuppose

[,pri:səˈpoʊz]

v.t.

1) напе́рад дапушча́ць, ду́маць напе́рад

2) вымага́ць, патрабава́ць (як неабхо́дную ўмо́ву)

A fight presupposes fighters — Змага́ньне патрабу́е змагаро́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ГЕЛІКАПРЫЁН (Helicoprion),

род выкапнёвых жывёл кл. акулападобных рыб. Вядома некалькі відаў. Былі пашыраны ў морах ранняй пярмі на тэр. Прыўралля, Японіі, Ірана, Аўстраліі, Шпіцбергена, ЗША. Апісаны рус. вучоным А.​П.​Карпінскім (1899).

Сярэдні (сімфізны) рад зубоў ніжняй сківіцы зліваўся ў спіраль з 2—3 абаротаў (адсюль назва), высоўваўся з рота наперад і загінаўся звонку ў асаблівую храстковую поласць. Паводле вызначэння рэшткаў гелікапрыёну праводзяцца стратыграфічныя і палеаграфічныя даследаванні.

т. 5, с. 140

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

працягну́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -я́гнецца; зак.

1. Выцягваючыся, выставіцца наперад.

Працягнуліся дзве пары рук.

2. Прадоўжыцца.

Даклад працягнуўся дзве гадзіны.

3. Расцягнуцца на якую-н. адлегласць.

Горад працягнуўся ўздоўж ракі на дзясяткі кіламетраў.

|| незак. праця́гвацца, -аецца.

|| наз. праця́г, -у, м. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)