КРАМАНЬЁНЕЦ , неаантрап ,
чалавек сучаснага тыпу (Homo sapiens), які з’явіўся на Зямлі 50—40 тыс. г. назад. Назва ад грота Кро-Маньён (Францыя), дзе ў 1868 франц. археолаг Э.Лартэ знайшоў 5 чалавечых шкілетаў разам з крамянёвымі прыладамі працы арыньякскага тыпу. Асн. рысы К.: прамы высокі лоб, высокае скляпенне і вял. ёмістасць чэрапа, шырокі твар, малая адлегласць паміж вачамі і высокі рост. З самага ранняга перыяду свайго існавання К. па марфалагічным тыпе падзяляліся на некалькі расавых варыянтаў. Ад сучасных людзей К. адрозніваюцца толькі больш масіўным шкілетам.
Л.І.Цягака .
Выява краманьёнца Рэканструкцыя Мак-Грэгара па чэрапе з грота Кро-Маньён, Францыя.
т. 8, с. 446
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ільнаво́ д і льнаво́ д , ‑а, М ‑дзе, м.
Той, хто вырошчвае лён. Стараннай працай ільнаводаў здабыт высокі ўраджай ільну. «Звязда» .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пад’ёмісты , ‑ая, ‑ае.
1. Які вызначаецца высокай, пукатай паверхняй. Пад’ёмістая арка.
2. У якога высокі пад’ём (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Падгаліна́ сты ’высокі , тонкі’ (Сцяшк., Сл. ), падгалісты ’тс’ (Сл. ПЗБ ). Гл. падгалёністы .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
альта́ зімут
(ад лац. altus = высокі + азімут )
прылада для вызначэння вышыні і азімутаў нябесных свяціл.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
sky-high [ˌskaɪˈhaɪ] adj. adv. е́ льмі высо́ кі ; аж да не́ ба;
Prices are sky-high at the moment. Цяпер цэны вельмі высокія.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
high-rise [ˈhaɪraɪz] adj. о́ вы; высо́ кі ; вышы́ нны;
a high-rise building вышы́ нны буды́ нак, гмах;
a high-rise district раён шматпавярхо́ вай забудо́ вы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АКУ́ Т (ад лац. acutus востры, высокі ),
1) адзін з відаў муз. націску ў стараж. -грэч. , сербскай і інш. мовах.
2) Знак гэтага націску на пісьме (ˊ).
3) Інтанацыя сучаснай літоўскай мовы, якая мае сыходны характар.
т. 1, с. 219
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
інтэле́ кт
(лац.
здольнасць чалавека мысліць, разважаць; узровень разумовага развіцця (напр. высокі і.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Выно́ сны ’прамы, высокі (аб дзераве)’ (БРС , Клім. ), выно́ сісты , выно́ слівы ’высокі , тонкі’ (Мат. Гом. ). Рус. выносно́ й ’моцны, трывалы; ураджайны (год)’, чэш. vznešený ’ўзняты, знатны’, дыял. výnosný ’багаты, радавіты’. Утварэнне ад выносіць з суф. ‑н‑ ; параўн. таксама ўкр. вино́ ситися ’падымацца, узнімацца, узносіцца’ (Гл. Махэк₂ , 396).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
