Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Плавы́ня ’плывучы востраў’ (паўн.-усх., КЭС), смал.плави́на ’тс’. Да плаў1 (гл.) < прасл.*рlаvъ — пра нейкі плаваючы прадмет. Суф. -ы́ня ўзыходзіць да прасл.*-ynʼi, параўн. *pustynʼi, *jaskynʼi ’пячора’. Рус.пла́вень ’нізкі рачны востраў, які ў разводдзе заліваецца вадой’, утвораны ад *plav‑a‑ti пры дапамозе суф. -ьn’ь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Long Island
[,lɔ:ŋˈaɪlənd]
во́страў Лонг-А́йлэнд
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Man, Isle of
[,aɪləvˈmæn]
во́страў Мэн
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Saint Helena
[seɪnthɪˈli:nə]
во́страў Сьвято́й Але́ны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВІ́ЛЬЧЭКА ЗЯМЛЯ́,
востраў у архіпелагу Франца-Іосіфа Зямля. Пл. 2 тыс.км². Паверхня — пласкагор’е, выш. да 606 м. Амаль увесь укрыты покрыўнымі ледавікамі. Названа імем Г.Вільчэка, які фінансаваў аўстр. экспедыцыю, што адкрыла востраў у 1873.