Láuscher m -s, -

1) паляўн. ву́ха (ваўка, лісіцы)

2) той, хто падслухо́ўвае; шпіён, віж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gewínner m -s, -

1) перамо́жца; той, хто вы́йграў

2) ну́мар, на які́ вы́паў вы́йгрыш

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wogégen

1. pron, adv супро́ць чаго́

2) conj у той час як; тады як

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Лаза́к ’верхалаз’ (добр., Мат. Гом.), рус. лавак, лазика ’той, хто добра лазіць па дрэвах’, ’абівальшчык кедравых шышак’, н.-луж. lazak ’той, хто лазіць’. Да лазіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

onwards [ˈɒnwədz] adv. напе́рад, упе́рад, дале́й;

from then onwards з той пары́, з таго́ ча́су;

from now onwards надале́й, у дале́йшым, ад/з гэ́тага ча́су

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fancier [ˈfænsiə] n. зна́ўца; ама́тар (асабліва які разводзіць каго-н. або што-н.);

a pigeon/rose fancier той, хто разво́дзіць галубо́ў/ру́жы і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

даве́рнік, ‑а, м.

Той, хто выдаў каму‑н. даручэнне (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дака́зчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто даказвае на каго‑н.; даносчык, нагаворшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаве́рац, ‑рца, м.

Чалавек той жа веры, што і другі або другія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаклу́бнік, ‑а, м.

Той, хто належыць да таго ж спартыўнага клуба, аб’яднання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)