звіню́чы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звіню́чы, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрыго́жа,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няру́дны, ‑ая, ‑ае.
Які не з’яўляецца рудой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўраздзе́ты, ‑ая, ‑ае.
Амаль раздзеты, не зусім раздзеты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пе́кар, ‑а,
Рабочы, які займаецца выпечкай хлеба; хлебапёк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́нда,
Форма інструментальнай музыкі (сольнай ці сімфанічнай)
[Іт. rondo.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
слепава́ты, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страле́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да стральца (у 1 знач.), належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стырнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Кіраваць стырном.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
суглі́нак, ‑нку,
Гліністая, глеба
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)