Пры́жкі ’які здольны скакаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пры́жкі ’які здольны скакаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Не́тка ’бядняк’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ляйца́ць ’прымацоўваць лейцы да аброці пры запраганні’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Маштэля ’брус ці бервяно каля 72 см таўшчынёй’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пастару́нак ’мясцовае аддзяленне паліцыі ў Заходняй Беларусі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Валмо ’ўпадзіна, паглыбленне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Скрыло́ ‘крыло’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слу́па, слупа́ прысл. ‘дубка (станавіцца)’, слупка́ ‘тс’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
áufheben
1) падыма́ць
2) касава́ць, адмяня́ць;
ein Gesétz ~ адмяня́ць зако́н; ліквідава́ць (пасаду)
3) захо́ўваць, забяспе́чваць;
der Júnge ist dort gut áufgehoben хло́пчык
4) раскрыва́ць (загавор, змову)
5)
éinen Bruch ~ скарача́ць дроб
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Kátze
geschméidig [flink] wie éine ~ зваро́тлівы як вуж [спры́тны як кот];
da war kéine ~
die ~ aus dem Sack lássen
wie die ~ um den héißen Brei herúmgehen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)