wreck1 [rek] n.
1. крушэ́нне, ава́рыя;
wrecks of a ship абло́мкі карабля́
2. infml разва́ліна;
He’s a nervous wreck. У яго нервовы зрыў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
абсячы́ сов.
1. (удалить сучья и т.п.) обруби́ть, обсе́чь;
2. ра́нить, пора́нить;
3. перен. (одёрнуть) осади́ть, отбри́ть;
здо́рава ён яго́ абсе́к — ло́вко он его́ осади́л (отбри́л)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наздзе́кавацца (з каго, чаго) сов. поиздева́ться (над кем, чем), наглуми́ться (над кем, чем); надруга́ться (над кем, чем);
хо́піць, ~валіся з яго́ — хва́тит, поиздева́лись (наглуми́лись) над ним
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падсячы́ сов.
1. подруби́ть, подсе́чь;
2. (рубя, прибавить) прируби́ть;
3. рыб. подсе́чь;
4. перен., разг. подсе́чь;
на схо́дзе яго́ ло́ўка ~се́клі — на собра́нии его́ ло́вко подсе́кли
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прамільгну́ць сов., в разн. знач. промелькну́ть;
п. пе́рад вачы́ма — промелькну́ть пе́ред глаза́ми;
у яго́ сло́вах ~ну́ла іро́нія — в его́ слова́х промелькну́ла иро́ния;
мала́нкай п. — мо́лнией промелькну́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ткаць несов., в разн. знач. ткать;
т. пало́тны — ткать холсты́;
паву́к тчэ павуці́нне — пау́к ткёт паути́ну;
яго́ фанта́зія тчэ дзі́ўныя во́бразы — его́ фанта́зия тчёт удиви́тельные о́бразы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ве́рцень ’вецер; нячыстая сіла’ (Мат. Гом.). Персаніфікаваная назва ветру, паводле яго магутнай наднатуральнай сілы, утвораная ад vьrtěti і суф. ‑ьnʼь (як студзень, пярэварацень); параўн. таксама рус. перм. ве́рте́нь ’гарэза, свавольнае бойкае дзіцё’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Бро́хнуцца ’кінуцца, паваліцца’ (Жд.) > бро́хаты ’пляскаць, пляскацца; шлёпаць’ (палес., Клім.). Укр. брьо́хати, брьо́хатися ’тс’, таксама бро́хати, -ся. Паводле Рудніцкага, 228–229, гукапераймальнага паходжання, але яго параўнанне з бри́з(ь)кати вельмі няпэўнае.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падазрава́ць ’лічыць вінаватым у якіх-н. дрэнных, недазволеных учынках; думаць, дагадвацца’ (ТСБМ). Новае кніжнае запазычанне з рус. подозревать, якое ад прасл. zьrěti ’глядзець, бачыць’. Бел. м. дзеяслоў zъreti і яго вытворныя неўласцівыя.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ма́ця ’матка’ (Пан. дыс.). Да ма́ці 1 (гл.). Нязвыкласць канчатка ‑і ў наз. ж. р. прывяла да мены яго на ‑я, таму што форма маці разумелася ва ўшацкіх гаворках як Р. скл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)