перапаўня́цца

1. übervoll wrden;

2. зал. стан überfǘllt wrden;

сэ́рца перапаўня́ецца ад ра́дасці das Herz strömt über vor Frude

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сузіра́льны beschulich; kontemplatv, besnnlich (глыбокадумны);

сузіра́льнае жыццё ein kontemplatves [beschuliches] Lben;

сузіра́льная нату́ра ein besnnlicher Mensch;

сузіра́льны стан beschuliche Rhe

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

lapse2 [læps] v.

1. спыня́цца (канчаткова або на пэўны час)

2. law стра́чваць сі́лу

3. па́сці (маральна)

lapse into [ˌlæpsˈɪntə] phr. v. перахо́дзіць у больш спако́йны, менш акты́ўны стан;

lapse into silence/sleep замо́ўкнуць/засну́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reflection [rɪˈflekʃn] n.

1. адлюстрава́нне (у розных знач.);

A high crime rate is a reflection of an unstable society. Высокі ўзровень злачыннасці адлюстроўвае няўстойлівы стан грамадства.

2. ро́здум, разважа́нне;

lost in reflection паглы́блены ў ро́здум

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пля́йма ’пляма’ (Касп., Нас., Растарг.; ашм., Стан.; дубр., ЛА, 3; шуміл., Сл. ПЗБ), кляйміць ’пляміць’ (Стан.). Відаць, да пляма (гл.) з устаўным ‑и‑, як у войстры < востры. Плямлю/ плойма ’пляма’ (беш., Нар. сл.), плямо, пляшкі ’тс’ (паст., чэрв., беш., ЛА, 3) аформлены пад уплывам рус. пятно ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пласкадо́нак ’лодка з дошак’ (барыс., Стан.), рус. плоскадой ’баркас’. Да плоскі і дно (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ссо́рыць ‘згубіць’ (Касп., Жд. 3), сшо́рыць ‘схавацца, загубіцца, знікнуць’ (Стан.). Да сорыць, шорыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Тамава́ць ’стамляць, нудзіць, мучыць; збіваць з толку’ (Нас., Стан., Байк. і Некр.). Гл. таміць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

То́йма ’тайна, употай’ (Нас., Стан.). Ад таіць (гл.) па тыпу лежма, торчма і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

active

[ˈæktɪv]

1.

adj.

1) руха́вы, жва́вы; энэргі́чны; непасе́длівы

2) акты́ўны, ажы́ўлены

an active market — ажы́ўлены ры́нак

3) дзе́йны; акты́ўны

an active volcano — дзе́йны вулька́н

to take an active part — браць дзе́йны ўдзе́л

on active duty — на дзе́йнай слу́жбе

4) дзе́йны стан

2.

n.

1) дзе́йны стан

2) актыві́ст -а, акты́ў -ву m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)