страваво́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Частка стрававальнага тракта чалавека або жывёліны ў выглядзе трубкі, якая злучае поласць рота са страўнікам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
торфа... (а таксама тарфа...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам «торф», «тарфяны», напрыклад: торфаздабыванне, торфабрыкет, торфаагрэгат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыме́стр, ‑а, м.
Частка навучальнага года працягласцю ў тры месяцы ў вышэйшых навучальных установах Вялікабрытаніі, ЗША і некаторых іншых краін.
[Ад лац. trimestris — трохмесячны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэхніка-...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «тэхнічны» (у 1 знач.), напрыклад: тэхніка-вытворчы, тэхніка-утылітарны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ультра...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: крайні, найвышэйшы, які знаходзіцца за межамі чаго‑н., напрыклад: ультракансерватар, ультрамарынавы, ультракароткі.
[Лац. ultra — за межамі, звыш.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хвале... (а таксама хваля...).
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «хваля», напрыклад: хвалепадобны, хвалярэз і інш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цыта...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая ўказвае на адносіны да раслінных або жывёльных клетак, напрыклад: цытагенетыка, цыталогія, цытаплазма, цытахром.
[Ад грэч. kýtos — ёмішча, клетка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цэльна...
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «цэльны» (у 1, 3 знач.), напрыклад: цэльнакроены, цэльнамалочны, цэльнаметалічны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Во́леко ’частка пустой прасторы борці, якая выдзёўбваецца коса ўверх’ (Маш.), во́лек ’частка пустой прасторы борці ад верхняга краю скразнога паза да верху’ (Анох.); ’верхняя частка калоды’ (Мат. Гом.). Гл. аталек.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БРАХІ... (ад грэч. брахі... кароткі),
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «кароткі», напр., брахікалан, брахікефалія.
т. 3, с. 252
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)