варо́чанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. варочаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

варсава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. варсаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вірава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. віраваць (вірыць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дапякаць — дапячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дараза́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. даразаць — дарэзаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дарысо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дарысоўваць — дарысаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дастава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. даставаць — дастаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дастасава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дастасаваць, дастасавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дасу́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дасушваць — дасушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даўзбрае́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. даўзброіць — даўзброіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)