doctorate

[ˈdɑ:ktərət]

n.

дактара́т -у m., до́ктарская ступе́нь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

тэмп,

ступень хуткасці.

т. 16, с. 124

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хадзі́масць, ‑і, ж.

Спец. Ступень трываласці таго, што зношваецца ў час ходу, прабегу. Хадзімасць аўтамабільных пакрышак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

acme [ˈækmi] n. вышэ́йшая ступе́нь чаго́-н., кульмінацы́йны пункт;

the acme of perfection верх даскана́ласці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Stéigerungsstufe f -, -n грам. ступе́нь параўна́ння

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Léitersprosse f -, -n ступе́нь(ка), перакла́дзіна

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Grúndstufe f -, -n звыча́йная ступе́нь (параўнання)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

potenzíeren vt матэм. узво́дзіць у ступе́нь

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цывіліза́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Ступень грамадскага развіцця, яе матэрыяльнай і духоўнай культуры, характэрная для той ці іншай грамадска-палітычнай фармацыі.

Антычная ц.

2. Сучасная сусветная культура (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АКІСЛЯ́ЛЬНЫ ЛІК,

гл. Акіслення ступень.

т. 1, с. 192

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)