Тухтаць ‘пакаваць’: тухтала, што мела, у дзеравяны сынаў куфэрачак (Ц. Гартны, (гл. Каўрус, Словаклад). Зыходнае значэнне, відаць, ‘піхаць, запіхваць, набіваць’. Магчыма, рэдкая паралель да славен. tuhtati, што ў дыялектах мае значэнне ‘тушыць, душыць, хаваць’, а таксама ‘заносіць на рахунак’ (Gregorič, Kostelski slovar, Ljubljana, 2014), зыходным для якога Сной (у Бязлай, 4, 245) лічыць дзеяслоў інтэнсіўнага дзеяння прасл. *tuchъtati з *tušiti ‘гасіць’ (раней Махэк₂, 662), гл. тушыць. Сюды ж сучаснае беларускае прозвішча Тухта́ (Бірыла, Бел. антр., 1), магчыма, першапачатковая мянушка, якую параўноўваюць з рус. тухты́рь ‘заўсёды незадаволены чалавек’ (Бірыла, Бел. антр., 2), хутчэй дэвербатыў ад тухтаць са значэннем ‘хто складвае, хавае, назапашвае нешта’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

залічы́ць, ‑лічу, ‑лічыш, ‑лічыць; зак., каго-што.

1. Уключыць у склад каго‑, чаго‑н., у якую‑н. катэгорыю. Залічыць студэнтам. Залічыць на работу. □ — Можаш, Сцяпан Захаравіч, залічыць мяне ў брыгаду па зборцы машын, — сказаў Амяллян. Хадкевіч. // Адвесці да ліку пэўных асоб, прадметаў, з’яў. Залічыць у адстаючыя. Залічыць раман да лепшых твораў.

2. Прылічыць каму‑н., занесці на чый‑н. рахунак. Залічыць працадзень.

3. Палічыць засвоеным, выкананым, паставіўшы залік (у 1 знач.). Залічыць курсавую работу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

come to

прыйсьці́ да прыто́мнасьці

to come to oneself —

а) ачуня́ць

б) каштава́ць, дахо́дзіць

The bill came to $10 — Раху́нак дайшо́ў да 10 даля́раў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пералічы́ць, -ічу́, -ічыш, -ічыць; -ічаны; зак.

1. каго-што. Злічыць нанава.

П. кнігі паўторна.

2. каго-што. Злічыць адно за другім усё, усіх.

П. прысутных.

3. каго-што. Назваць, упамянуць усіх, усё.

П. недахопы.

4. што. Падлічваючы, падаць у другіх велічынях, адзінках.

П. фунты ў кілаграмы.

5. што. Перавесці, залічыўшы на іншы рахунак.

П. пяць мільёнаў рублёў на будаўніцтва.

◊

Пералічыць на пальцах каго-што (разм.) — назваць (пра колькасць каго-, чаго-н.).

|| незак. пералі́чваць, -аю, -аеш, -ае (да 1—4 знач.) і пераліча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 2—5 знач.); наз. пералічэ́нне, -я, н.

Плаціць па пералічэнні.

|| наз. пералі́к, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зачи́слить сов., в разн. знач. залічы́ць;

зачи́слить на дово́льствие воен. залічы́ць на забеспячэ́нне;

зачи́слить на пе́рвый курс залічы́ць на пе́ршы курс;

зачи́слить на теку́щий счёт бухг. залічы́ць на бягу́чы раху́нак;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

overdue

[,oʊvərˈdu:]

adj.

1) запо́зьнены, по́зьні

The plane (train) is overdue — Самалёт (цягні́к) по́зьніцца

2) пратэрмінава́ны

The bill is overdue — Пратэрмінава́ны раху́нак

overdue book — пратэрмінава́ная кні́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэка́мбіё

(іт. recambio = зваротны вэксаль)

1) зваротны пераводны вэксаль, выпісаны на імя вэксалядаўцы ў выпадку апратэставання вэксаля асобай, што яго аплаціла (параўн. камбіё);

2) рахунак банка кліенту на пакрыццё расходаў, звязаных з апратэставаннем вэксаля.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

terminowy

terminow|y

тэрміновы, спешны;

depesza ~a — тэрміновая тэлеграма;

praca ~a — тэрміновая праца;

rachunek ~y — дэпазітны (тэрміновы) рахунак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tab [tæb] n.

1. ве́шалка; нашы́ўка; пятлі́ца (на каўняры)

2. раху́нак, чэк;

pick up the tab заплаці́ць па раху́нку (у рэстаране); узя́ць выда́ткі на сябе́

♦

keep close tabs on smth./smb. infml сачы́ць за чым-н./кім-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hefty

[ˈhefti]

1.

adj., informal

1) цяжкі́

2) вялі́кі й мо́цны; ве́льмі ду́жы, здараве́нны

3) зна́чны, вялі́кі

a hefty bill (profit) — вялі́кі раху́нак (прыбы́ткі)

2.

adv.

мо́цна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)