павуча́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. павучаць.

2. Парада, настаўленне. Асабліва безуважным быў Грышка да дзедавых павучанняў, калі недзе яго чакалі сябры... Паслядовіч. — Другі раз, перш чым сказаць што, падумай, — папярэдзіў [Валодзю] Паўлік, які любіў чытаць хлопцам павучанні. Рунец.

3. Пропаведзь, прамова, якія ўтрымліваюць павучальныя парады. Сказаць павучанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тост

(англ. toast, ад лац. panis tostus = падсмажаны хлеб)

1) кароткая застольная прамова, здравіца ў гонар каго-н., чаго-н.;

2) падсмажаны кавалачак хлеба.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

moving [ˈmu:vɪŋ]adj.

1. хвалю́ючы;

His speech was very moving. Яго прамо́ва была́ ве́льмі хвалю́ючай.

2. рухо́мы;

the moving parts of a machine рухо́мыя ча́сткі механі́зма

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Wíderrede f -, -n

1) пярэ́чанне, супярэ́чнасць;

óhne ~! не пярэ́чыць!

2) прамо́ва апане́нта

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

stuffy

[ˈstʌfi]

adj.

1) ду́шны

a stuffy room — ду́шны пако́й

2) ну́дны

a stuffy speech — ну́дная прамо́ва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

эмацыяна́льны

(ад эмоцыі)

1) выкліканы эмоцыямі, напоўнены эмоцыямі (напр. э-ая прамова);

2) здольны жыва рэагаваць на што-н.; не разважны, нястрыманы (напр. э. характар).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мяце́жны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае непасрэдныя адносіны да мяцяжу. І помніць дагэтуль Замосце і Снежна, Як беглі палкі генералаў мяцежных. Глебка. // Які заклікае, падбухторвае да мяцяжу. Мяцежная прамова.

2. перан. Трывожны, неспакойны, бурны. Мяцежны характар. □ Мяцежныя жаданні напаўнялі.. [Юльчына] сэрца. Бядуля. Прыходзіў вялікі, прыходзіў мяцежны І радасны росквіт суровай зямлі. Куляшоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчу́ліцца, ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; зак.

Паддацца пачуццю хвалявання, замілавання, жалю. Камісар адчуў глыбокую ўдзячнасць да гэтага разумнага, смелага хлопца і расчуліўся да слёз. Шамякін. Прамова .. [Цімохава] была гарачая, сам прамоўца расчуліўся, і сляза вось-вось гатова была скаціцца з яго вострых і хітрых вачэй. Колас. Ваня расчуліўся ад нечаканай ласкі. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

powerful [ˈpaʊəfəl] adj. магу́тны (у розных знач.);

a powerful consortium of European companies магу́тны кансо́рцыум еўрапе́йскіх кампа́ній;

powerful drug мо́цны прэпара́т;

a powerful speech я́ркая, перакана́ўчая прамо́ва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sentiment [ˈsentɪmənt] n. fml

1. пачуццё;

a sentiment of pity пачуццё жа́лю

2. pl. sentiments адно́сіны; настро́й;

a speech full of lofty sentiments прамо́ва, по́ўная ўзнёслых эмо́цый

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)