Шкляная пасудзіна з дзяленнямі для дакладнага адмервання вадкасці.
[Ад лац. mensura — мерка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
літро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Рмн. ‑ровак; ж.
Разм.Пасудзіна ёмістасцю ў адзін літр. // Літровая бутэлька.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КВА́РТА (ад лац. quarta чвэрць),
бел. старажытная мера (адзінка) аб’ёму сыпкіх рэчываў і вадкасцей. У сістэме мер ВКЛ 1 К. = 1/4 гарца = 0,7057 л. Адзінка, у 4 разы меншая за К., называлася кватэрка. К. наз. таксама пасудзіна такой ёмістасці (умяшчальнасці). Гл. таксама Гарнец.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ко́лба, -ы, мн. -ы, колб і -аў, ж.
Лабараторная шкляная пасудзіна з доўгім горлам для хімічных работ.
|| памянш.ко́лбачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым.ко́лбавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́за, -ы, мн. -ы, ваз, ж.
Пасудзіна для кветак, садавіны і пад. або проста дэкаратыўнага прызначэння.
Хрустальная в.
|| памянш.ва́зачка, -і, ДМ -чцы, -чак, ж.
|| прым.ва́завы, -ая, -ае (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сіфо́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Выгнутая трубка для пералівання з адной пасудзіны ў другую вадкасцей з рознымі ўзроўнямі (спец.).
2.Пасудзіна для газіравання пітной вады.
|| прым.сіфо́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вазо́н
(польск. wazon < іт. vaso, ад лац. vas = пасудзіна)
1) дэкаратыўная пакаёвая расліна;
2) пасудзіна разам з дэкаратыўнай пакаёвай раслінай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
бідэ́
(фр. bidet)
пасудзіна, ракавіна для падмывання.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КУЛЬ-АБА́,
курган скіфскага правадыра 4 ст. да н.э. каля г. Керч (Украіна). Пад каменным насыпам кургана выяўлены каменны склеп, пабудаваны на грэч. ўзор, абрад пахавання — скіфскі. Нябожчык пахаваны ў драўляным саркафагу ў адзенні і галаўным уборы, аздобленых залатымі бляшкамі, на шыі — залатая грыўня з выявай конных скіфаў, на руках — залатыя бранзалеты. У другім саркафагу, аздобленым разной слановай косцю, багатае пахаванне жанчыны (верагодна, жонкі ці наложніцы). Залатыя ўпрыгожанні яе рытуальнага ўбору, электравая пасудзіна з выявай скіфаў пасля бою і бронзавае люстэрка з ручкай — выдатныя творы грэч. ювеліраў. Выяўлена таксама пахаванне мужчыны (слуга ці раб); знойдзены амфары для віна, бронзавыя катлы для варкі мяса, сярэбраны посуд. К.-А. належыць да т.зв. царскіх скіфскіх курганоў (Ніжняе Прыдняпроўе, 4—3 ст. да н.э.).
Электравая пасудзіна з кургана Куль-Аба. 4 ст. да н.э.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́НАЎКА (ад польск. konew збан, кубак),
у беларусаў і інш.еўрап. народаў невялікая драўляная, радзей метал. або ганчарная пасудзіна (звычайна конусападобнай формы з ручкай), якая служыла для зачэрпвання і пералівання вадкасцей. Выкарыстоўвалася таксама як кубак для пітва, у такім выпадку мела больш падоўжаную, звычайна цыліндрычную форму.
