першаступе́нны, ‑ая, ‑ае.
Найважнейшы, галоўны; першарадны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
першаступе́нны, ‑ая, ‑ае.
Найважнейшы, галоўны; першарадны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́стырскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пастыра, належыць пастыру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уначы́,
Тое, што і уночы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ціп-ці́п,
Вокліч, якім падзываюць курэй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
што²,
1. Далучае даданы сказ да галоўнага.
2. Як, чым,
3. з часціцай «ні» або без яе. Указвае, што сказанае ў галоўным сказе адносіцца да кожнага моманту, месца, да кожнай з’явы
4. 3 паўторам — указвае на раўнапраўе, аднолькавасць, роўнасць у адносінах да чаго
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Überfluss
im ~ schwímmen
zum ~ звыш таго́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
адпы́рхвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
Аддзімаючыся носам, ротам, адганяць ваду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аквалангі́ст, ‑а,
Плывец, які карыстаецца аквалангам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
захлёбісты, ‑ая, ‑ае.
Залівісты, з захлёбваннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ма́рнасць, ‑і,
Уласцівасць марнага (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)