абыва́цель, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Сталы жыхар якой-н. мясцовасці (уст.).

А. горада.

Сельскі а.

2. Чалавек, які жыве дробнымі асабістымі інтарэсамі.

Ператварыцца ў абывацеля.

|| ж. абыва́целька, -і, ДМ -льцы, мн. -і, -лек.

|| прым. абыва́цельскі, -ая, -ае.

А. настрой.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жыццяра́даснасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан жыццярадаснага, радаснае адчуванне жыцця; вясёлы, бадзёры настрой. Прырода, вясна і маладосць напоўнілі .. [хлопцаў] жыццярадаснасцю. Маўр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неасэнсава́ны, ‑ая, ‑ае.

Неабдуманы; неўсвядомлены, няясны. Неасэнсаваны парыў. Неасэнсаваны матэрыял. □ Нягледзячы на добры ранішні настрой, Лемяшэвіча апанаваў неасэнсаваны смутак. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Míssmut m -(e)s) пры́красць, даку́ка, нядо́бры настро́й, паны́ласць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verdríeßlichkeit f -, -en дрэ́нны настро́й, марко́та

2) пры́красць, непрые́мнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пані́жаны gesénkt, herábgesetzt; vermíndert (аслаблены);

пані́жаныя патрабава́нні herábgesetzte Fórderungen;

пані́жаны настро́й gedrückte Stímmung

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

unnerve [ˌʌnˈnɜ:v] v. нерваваць, псава́ць настро́й; засмуча́ць;

The fear completely unnerved him. Страх зусім пазбавіў яго прысутнасці духу.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

падагрэ́ць сов.

1. подогре́ть;

п. суп — подогре́ть суп;

2. перен., разг. подогре́ть, подвинти́ть;

п. настро́й — подогре́ть настрое́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сапсу́цца, ‑псуюся, ‑псуешся, ‑псуецца; ‑псуёмся, ‑псуяцеся; зак.

Тое, што і сапсавацца. Трактар сапсуўся. □ Цяжка стала ад гэтай жаласлівасці, настрой сапсуўся. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэмабілізацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з правядзеннем дэмабілізацыі. Дэмабілізацыйнае прадпісанне. Дэмабілізацыйны план. // перан. Які характарызуецца паніжэннем актыўнасці, пільнасці, спадам энергіі. Дэмабілізацыйны настрой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)