мача́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., што.

Дзяліць, раскудзельваць на валокны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наканіфо́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Нацерці каніфоллю. Наканіфоліць смык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накрамзо́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак.

Разм. Няўмела, неакуратна напісаць; накрэмзаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наста́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Наварыць сталлю. Насталіць кірку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

насу́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Разм. Змачыць слінай; наслініць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нахо́хліць, ‑ліць; зак., што.

Разм. Натапырыць, падняць пер’е (пра птушак).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабале́ць, ‑ліць; зак.

Балець некаторы час. Пабалелі рукі і перасталі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымы́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Разм. Дадаць выдуманае, прыдумаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пятлі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак.

Спец. Рабіць фігуры вышэйшага пілатажу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мы́ліць, -лю, -ліш, -ліць; незак.

1. каго-што. Церці мылам з вадою.

М. рукі.

2. што. Распускаць мыла ў вадзе.

М. ваду.

◊

Мыліць (намыліць) шыю каму (разм.) —

1) біць каго-н., сурова распраўляцца;

2) моцна прабіраць каго-н., строга выгаворваць.

|| зак. намы́ліць, -лю, -ліш, -ліць.

|| звар. мы́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца (да 1 знач.); зак. намы́ліцца, -люся, -лішся, -ліцца (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)