instructor

[ɪnˈstrʌktər]

n.

наста́ўнік -а m.; кіраўні́к -а́, інстру́ктар -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

menedżer

м.

1. менеджэр, кіраўнік;

2. імпрэсарыо

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kier.

= kierownik — кіраўнік, начальнік; нач.; загадчык; заг.

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рэ́ктар

(лац. rector = кіраўнік)

кіраўнік вышэйшай навучальнай установы.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

сенеша́ль, ‑я, м.

Гіст.

1. У франкскай дзяржаве Меравінгаў — кіраўнік палацавай гаспадаркі.

2. У феадальнай Францыі — службовая асоба, якая ведала юстыцыяй і ваеннымі справамі акругі.

[Фр. sénéchal.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэлега́цыя ж. Delegatin f -, -en, bordnung f -, -en;

кіраўні́к дэлега́цыі Delegatins¦chef [-ʃɛf] m -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

капельма́йстар

(ням. Kapelmeister)

кіраўнік хору, аркестра; дырыжор.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дырэ́ктар

(с.-лац. director)

кіраўнік прадпрыемства, установы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

багерма́йстар

(ням. Baggermeister)

кіраўнік працы на багеры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паштма́йстар

(ням. Postmeister)

гіст. кіраўнік паштовай канторы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)