Fráu
1) жанчы́на
2) жо́нка
3) па́ні, спада́рыня, фрау;
gnädige ~ васпа́ні;
die ~ des Háuses гаспады́ня до́ма;
Íhre Frau Gemáhlin
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Fráu
1) жанчы́на
2) жо́нка
3) па́ні, спада́рыня, фрау;
gnädige ~ васпа́ні;
die ~ des Háuses гаспады́ня до́ма;
Íhre Frau Gemáhlin
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
hatch1
1. люк
2. аке́нца ў сцяне́ памі́ж двума́ пако́ямі, асаблі́ва ку́хняй і стало́вай, праз яко́е падае́цца е́жа
3. дзве́ры (у самалёце, касмічным караблі
♦
down the hatch!
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ідэалі́зм, ‑у,
1. Рэакцыйны філасофскі напрамак, процілеглы матэрыялізму, які прызнае дух, ідэю, свядомасць першаснымі, а матэрыю, быццё — другаснымі, вытворнымі.
2. Здольнасць, жаданне бескарысліва служыць якой‑н. справе; прыхільнасць да высокіх маральных ідэалаў.
3. Схільнасць да ідэалізацыі, прыхарошвання рэчаіснасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэалізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
1. Правесці (праводзіць) у жыццё; ажыццявіць (ажыццяўляць), здзейсніць (здзяйсняць).
2. Перавесці (пераводзіць) у грошы; прадаць (прадаваць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкало́ць, ‑калю, ‑колеш, ‑коле;
1. Колючы, аддзяліць; адламаць, адшчапаць.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прызва́нне, ‑я,
Унутраная цяга і здольнасць да якой‑н. справы, прафесіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́ля
си́ла во́ли сі́ла во́лі;
во́ля наро́да — зако́н во́ля наро́да — зако́н;
◊
после́дняя во́ля апо́шняя во́ля, апо́шняе жада́нне;
дать во́лю своему́ чу́вству даць во́лю сваі́м пачу́ццям;
(вы́пустить) на во́лю (вы́пусціць) на во́лю;
по до́брой во́ле па до́брай во́лі;
лю́ди до́брой во́ли лю́дзі до́брай во́лі;
дава́ть во́лю дава́ць во́лю;
дать во́лю рука́м даць во́лю рука́м;
на во́лю ро́ка на во́лю лёсу;
во́ля
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пра́выйII
1. (не виноватый) невінава́ты;
суд призна́л его́ пра́вым суд прызна́ў яго́ невінава́тым;
2. (справедливый) справядлі́вы; (правильный) пра́вільны; (резонный) слу́шны;
на́ше де́ло пра́вое спра́ва на́ша справядлі́вая;
3. (говорящий, поступающий правильно) / ты прав, вы пра́вы твая́ пра́ўда (ты ма́еш ра́цыю),
она́ оказа́лась права́ в свои́х подозре́ниях пра́ўда была́ яе́, калі́ яна́ падазрава́ла (яна́ ме́ла ра́цыю, калі́ падазрава́ла);
вы соверше́нно пра́вы
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
неуме́стный недарэ́чны; (неподобающий) непатрэ́бны;
неуме́стный вопро́с недарэ́чнае пыта́нне;
неуме́стное любопы́тство непатрэ́бная ціка́ўнасць;
ва́ше прису́тствие здесь неуме́стно
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
здаро́ўе
◊ за
на з. — на здоро́вье, во здра́вие;
до́брага ~ро́ўя — здра́вствуйте, здра́вия жела́ю (жела́ем)!;
пача́ць за з., а ко́нчыць за спачы́н — нача́ть за здра́вие, а ко́нчить за упоко́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)