2.у знач.наз.на́шы, -ых. Блізкія нам людзі, сваякі, таварышы (разм.).
Наведаць нашых.
◊
Ведай (знай) нашых; няхай ведаюць (знаюць) нашых (разм.) — вось мы якія, вось з кім маеце справу.
І нашым і вашым (разм.) — адным і другім адначасова (служыць, дагаджаць і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
district
[ˈdɪstrɪkt]1.
n.
акру́гаf.; раён, кварта́л -у m.; мясцо́васьць f.
2.
adj.
акруго́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
circuit[ˈsɜ:kɪt]n.
1.tech. электры́чны ланцу́г;
short circuit каро́ткае замыка́нне
2. аб’е́зд
3. акру́жнасць
4. кругава́я пае́здка
5.акру́га (судовая);
circuit court акруго́вы суд
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
parish
[ˈpærɪʃ]
n.
1) пара́фія f.; прыхо́д -у m. (царко́ўны)
2) парафія́не pl.
3) адміністрацы́йная акру́га
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пара́фія
(польск. parafia, ад лац. parochia)
1) касцельная акруга, якая падпарадкоўваецца аднаму ксяндзу;
2) перан. тэрыторыя, якая знаходзіцца пад чыім-н. кіраўніцтвам.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
НОМ (ад грэч. nomos вобласць, акруга),
1) адміністрацыйная акруга ў Стараж. Егіпце. Уяўляе сабой паліт. аб’яднанне, неабходнае для ўтварэння і функцыянавання адзінай ірыгацыйнай сістэмы. Кожны Н. меў дакладна вызначаныя межы, паліт. і рэліг. цэнтр, войска, герб і багоў-апекуноў. Адм. апаратам кіраваў намарх (правіцель Н.). Колькасць Н. і іх плошча не былі пастаяннымі. У спісах Н. Стараж. царства (28—23 ст. да н.э.) у храмах фараонаў Снофру і Неусера пералічаны 37 Н. У «Кнізе мёртвых» (стараж.-егіп. зборнік заклінанняў і гімнаў) названы 42 багі, што адпавядала 42 Н. Новага царства (каля 1580 — каля 1070 да н.э.).
2) Адм.-тэр. адзінка ў сучаснай Грэцыі (52 у 1997).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
лясні́ства Лясніцтва; акруга лясных дач (Нас., Слаўг.). Тое ж лясні́частва (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Мясці́на, месці́на, ме́сціна, ме́сцінка ’пэўная частка якой-небудзь тэрыторыі; асобнае месца’, ’мясцовасць’, ’край, раён, акруга’ (ТСБМ, Яруш., Бяльк., Сл. ПЗБ, ТС), укр. чаркаск. місти́на ’месца’, рус.мести́на, ме́стина: смал., пск. ’месца’, уладз., арл. ’мясцовасць’; польск.mieścina ’мізэрны горад’, ’непрыгожая, бедная мясціна’, серб.-харв.mjestina ’вялізны горад’ (у Стуліча). Прасл.městina < město > ме́ста (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пара́фія ’акруга, тэрыторыя, якая адносіцца да аднаго касцёла і падпарадкоўваецца аднаму ксяндзу; прыход’ (ТСБМ), пара́хвия ’тс’ (Нас.). Таксама як рус.пара́фия, народн.пара́фея, пара́хвия, укр.пара́хвія з польск.parafia ’тс’ (Фасмер, 3, 205). Польск. з лац.parochia ад грэч.παροιχία (Міклашыч, 232; Брукнер, 395; Фасмер, Этюды, 143 і наст., Фасмер, 3, 205).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
абла́да Зямельныя ўладанні вакол фальварка (БРС), навакольная калгасная зямля; акруга, вобласць (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)