Verbum

спачува́нне, -я, н.

1. Спагадлівыя адносіны да чыёй-н. бяды, гора, няшчасця; спагада.

Суседзі прыходзілі са сваімі спачуваннямі.

2. Добразычлівыя адносіны да каго-, чаго-н., маральная падтрымка.

Яго ўчынкі не знайшлі спачування ў сяброў.

крытыцы́зм, -у, м. (кніжн.).

Крытычныя адносіны да чаго-н.

Дух крытыцызму.

Праявіць к.

маравы́, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да мору, выклікае вялікую смяротнасць.

Маравая пошасць.

махавы́¹, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да махання, прызначаны для яго.

Махавыя пёры.

во́чны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да вока (у 1 знач.).

В. яблык.

збожжаўбо́рачны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да ўборкі хлеба.

Збожжаўборачная кампанія.

З. камбайн.

зва́рачны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да зваркі металу.

Зварачныя работы.

З. цэх.

зла́гада, -ы, ДМ -гадзе, ж. (разм.).

Згода, дружныя адносіны.

Жыць у злагадзе.

атамісты́чны, -ая, -ае (спец.).

Які мае адносіны да вучэння аб атамах.

Атамістычная тэорыя.

аўтагужавы́, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да аўтамабільных і гужавых перавозак.

А. транспарт.