Verbum

спачува́нне, -я, н.

1. Спагадлівыя адносіны да чыёй-н. бяды, гора, няшчасця; спагада.

Суседзі прыходзілі са сваімі спачуваннямі.

2. Добразычлівыя адносіны да каго-, чаго-н., маральная падтрымка.

Яго ўчынкі не знайшлі спачування ў сяброў.

во́чны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да вока (у 1 знач.).

В. яблык.

адзе́жны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да адзежы, прызначаны для яе.

Адзежная шчотка.

маравы́, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да мору, выклікае вялікую смяротнасць.

Маравая пошасць.

махавы́¹, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да махання, прызначаны для яго.

Махавыя пёры.

атамісты́чны, -ая, -ае (спец.).

Які мае адносіны да вучэння аб атамах.

Атамістычная тэорыя.

аўтагужавы́, -а́я, -о́е.

Які мае адносіны да аўтамабільных і гужавых перавозак.

А. транспарт.

аўтатра́ктарны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да вытворчасці аўтамабіляў і трактароў.

Аўтатрактарная прамысловасць.

гаспада́рскі, -ая, -ае.

1. гл. гаспадар.

2. Дбайны, руплівы.

Гаспадарскія адносіны да справы.

крытыцы́зм, -у, м. (кніжн.).

Крытычныя адносіны да чаго-н.

Дух крытыцызму.

Праявіць к.