board of health

аддзе́л публі́чнага здаро́ўя пры мясцо́вай ула́дзе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

даве́дачны, ‑ая, ‑ае.

1. Прызначаны для выдачы даведак. Даведачнае бюро. Даведачны аддзел.

2. Які змяшчае ў сабе даведкі. Даведачная літаратура.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

псіхафі́зіка, ‑і, ДМ ‑зіцы, ж.

Аддзел эксперыментальнай псіхалогіі, які вывучае суадносіны паміж ступенню раздражнення і сілай выкліканага ім адчування.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dział, ~u

м.

1. галіна;

dział nauki — галіна навукі;

2. аддзел; сектар;

dział eksportu — аддзел экспарту;

dział wodny — вадападзел;

~y rodzinne — сямейнае дзяленне, падзел;

dział eksportu — аддзел экспарту;

dział handlowy — гандлёвы аддзел;

dział personalny (kadr) — аддзел кадраў;

dział produkcji — вытворчы аддзел;

dział matematyki — аддзел (сектар) матэматыкі;

3. доля; частка;

4. падзел;

dział wodny — водападзел

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гарана́ ист., нескл., м. (гарадскі́ аддзе́л наро́днай асве́ты) гороно́ (городско́й отде́л наро́дного образова́ния)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЗАГС м. (аддзе́л за́пісу а́ктаў грамадзя́нскага ста́ну) ЗАГС (отде́л за́писи а́ктов гражда́нского состоя́ния)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблана́ ист., нескл., м. (абласны́ аддзе́л наро́днай асве́ты) облоно́ (областно́й отде́л наро́дного образова́ния)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

псіхаметры́я, ‑і, ж.

Спец. Аддзел эксперыментальнай псіхалогіі, які вывучае хуткасць узнікнення, працягласць і напружанасць розных псіхічных працэсаў у чалавека і жывёл.

[Ад грэч. psychē — душа і metreō — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пнеўма́тыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

1. Аддзел фізікі, які вывучае газападобныя целы.

2. Тое, што і пнеўматык (у 1 знач.).

[Ад грэч. pneymatikos — дыхальны, паветраны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

секцыя,

аддзел установы; група ўдзельнікаў мерапрыемства; частка канструкцыі ў тэхніцы; архітэктурны тэрмін.

т. 14, с. 304

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)